| Burier | n. One who, or that which, buries. [ 1913 Webster ] Till the buriers have buried it. Ezek. xxxix. 15. [ 1913 Webster ] And darkness be the burier of the dead. Shak. [ 1913 Webster ] |
| buried | adj.
|
| buried hill | เนินฝัง [ธรณีวิทยา๑๔ ม.ค. ๒๕๔๖] |
| buried suture | การเย็บซ่อนปม [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| Buried Soil | ดินถูกทับถม, Example: ดินที่ถูกทับถมโดยตะกอนที่น้ำ ลม หรือพาหะอย่างอื่นพัดพามาทับถมบนดินที่เกิดอยู่ก่อน ดินที่ถูกทับถมนี้มีความหนากว่าตะกอนที่มาทับถม การศึกษาหน้าตัดของดินจะพบชั้นที่มีสีคล้ำหรือชั้นดินเอ (A) อยู่ตอนล่าง [สิ่งแวดล้อม] |
| buried |
| buried |
| Einbettungsschicht { f } | buried layer [Add to Longdo] |