| scar | (n) แผลเป็น, See also: รอยแผลเป็น, Syn. blemish, cat-face, cicatrix, mark |
| scar | (vt) ทำให้เกิดแผลเป็น |
| scar | (vi) กลายเป็นแผลเป็น |
| scar | (n) หินผาสูงชัน |
| scar | ๑. ผาหินชัน๒. เกาะโขดหิน [ธรณีวิทยา๑๔ ม.ค. ๒๕๔๖] |
| scar formation; cicatrisation; cicatrization; synulosis | การเกิดแผลเป็น [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| scar tissue | เนื้อเยื่อสมานแผล [ มีความหมายเหมือนกับ cicatrice; cicatrix ] [พฤกษศาสตร์ ๑๘ ก.พ. ๒๕๔๕] |
| scar tissue; tissue, cicatricial | เนื้อเยื่อแผลเป็น [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| แผลเป็น | (n) scar, See also: cicatrice, Syn. รอยแผล, แผล, Example: ชายร่างใหญ่ผู้นี้มีแผลเป็นที่หน้า ทำให้เขาดูน่ากลัวยิ่งขึ้นไปอีก, Count Unit: ที่, แห่ง, แผล, รอย, Thai Definition: แผลที่หายแล้ว แต่ยังมีรอยอยู่ |
| แผลเป็น | (n) scar, Syn. รอยแผล, Example: แผลที่เกิดจากโรคสุกใสจะไม่เป็นแผลเป็น ยกเว้นในกรณีที่มีโรคแทรกซ้อน, Count Unit: ที่, แห่ง, แผล, รอย, Thai Definition: แผลที่หายแล้ว แต่ยังมีรอยอยู่ |
| scar |
| scar |
| scar | (n) a mark left (usually on the skin) by the healing of injured tissue, Syn. cicatrice, cicatrix |
| scar | (v) mark with a scar, Syn. mark, pit, pock, Example: The skin disease scarred his face permanently |
| scarab | (n) scarabaeid beetle considered divine by ancient Egyptians, Syn. scarabaeus, Scarabaeus sacer |
| scarabaeidae | (n) scarab or dung beetles, Syn. family Scarabaeidae |
| scarabaeid beetle | (n) any of numerous species of stout-bodied beetles having heads with horny spikes, Syn. scarabaean, scarabaeid |
| scaramouch | (n) a stock character in commedia dell'arte depicted as a boastful coward, Syn. Scaramouche |
| scarce | (adj) deficient in quantity or number compared with the demand, Ant. abundant, Example: fresh vegetables were scarce during the drought |
| scarcity | (n) a small and inadequate amount, Syn. scarceness, Ant. abundance |
| scardinius | (n) rudds, Syn. genus Scardinius |
| scare | (n) a sudden attack of fear, Syn. panic attack |
| Scar | n. [ Scot. scar, scaur, Icel. sker a skerry, an isolated rock in the sea; akin to Dan. skiaer, Sw. skär. Cf. Skerry. ] An isolated or protruding rock; a steep, rocky eminence; a bare place on the side of a mountain or steep bank of earth. O sweet and far, from cliff and scar, |
| Scar | v. i. To form a scar. [ 1913 Webster ] |
| Scar | v. t. Yet I'll not shed her blood; His cheeks were deeply scarred. Macaulay. [ 1913 Webster ] |
| Scar | n. [ L. scarus, a kind of fish, Gr. |
| Scar | n. [ OF. escare, F. eschare an eschar, a dry slough (cf. It. & Sp. escara), L. eschara, fr. Gr. &unr_; hearth, fireplace, scab, eschar. Cf. Eschar. ] This earth had the beauty of youth, . . . and not a wrinkle, scar, or fracture on all its body. T. Burnet. [ 1913 Webster ] |
| Scarabaeus | ‖n. Same as Scarab in both senses. |
| Scarabee | |
| Scaraboid | a. [ Scarab + -oid. ] (Zool.) Of or pertaining to the family |
| Scaraboid | n. (Zool.) A scaraboid beetle. [ 1913 Webster ] |
| Scaramouch | n. [ F. scaramouche, It. scaramuccio, scaramuccia, originally the name of a celebrated Italian comedian; cf. It. scaramuccia, scaramuccio, F. escarmouche, skirmish. Cf. Skirmish. ] A personage in the old Italian comedy (derived from Spain) characterized by great boastfulness and poltroonery; hence, a person of like characteristics; a buffoon. [ 1913 Webster ] |
| 疤 | [疤] scar #13,212 [Add to Longdo] |
| 疤痕 | [疤 痕] scar #16,908 [Add to Longdo] |
| 瘢痕 | [瘢 痕] scar #21,673 [Add to Longdo] |
| 疮疤 | [疮 疤 / 瘡 疤] scar #80,072 [Add to Longdo] |
| Narbe { f } | Narben { pl } | eine Narbe hinterlassen | scar | scars | to leave a scar [Add to Longdo] |