| espouse | (vt) นำมาใช้, See also: ยอมรับมาใช้, สนับสนุน, Syn. adoupt, support, take up |
| espouse | (vt) สมรส (คำโบราณ), See also: หมั้น, แต่งงาน, Syn. betroth, marry, wed |
| espousal | (n) การนำมาใช้, See also: การยอมรับมาใช้, Syn. adoption, support |
| espousal | (n) การสมรส (คำทางการ), See also: การแต่งงาน, การหมั้น, Syn. betrothal, marriage, wedding |
| espousal | (อีสเพา'เซิล) n. การรับหลักการ, การยอมรับ, การสนับสนุน, การยกให้เป็นภรรยา, พิธีสมรส, การหมั้น, พิธีหมั้น |
| espouse | (อีสเพาซฺ') vt. รับหลักการ, รับ, สมรส, หมั้น, สนับสนุน -espouser n., Syn. marry |
| espousal | (n) การแต่งงาน, การเข้าครอง, การสมรส, การหมั้น, การรับหลักการ |
| espouse | (vt) สมรส, แต่งงาน, หมั้น, สนับสนุน, เข้าครอง, รับหลักการ |
| espouse | |
| espouse | |
| espoused | |
| espoused | |
| espouses | |
| espouses | |
| espousing | |
| espousing |
| espouse | |
| espousal | |
| espoused | |
| espouses | |
| espousals | |
| espousing |
| espouse | (v) take up the cause, ideology, practice, method, of someone and use it as one's own, Syn. embrace, adopt, sweep up, Example: She embraced Catholicism; They adopted the Jewish faith |
| adopt | (v) choose and follow; as of theories, ideas, policies, strategies or plans, Syn. espouse, follow, Example: She followed the feminist movement; The candidate espouses Republican ideals |
| adoption | (n) the act of accepting with approval; favorable reception, Syn. espousal, acceptance, acceptation, Example: its adoption by society; the proposal found wide acceptance |
| betrothal | (n) the act of becoming betrothed or engaged, Syn. espousal |
| bridal | (n) archaic terms for a wedding or wedding feast, Syn. espousal |
| marry | (v) take in marriage, Syn. wed, espouse, conjoin, hook up with, get hitched with, get married |
| Disespouse | v. t. To release from espousal or plighted faith. [ Poetic ] Milton. [ 1913 Webster ] |
| Espousage | n. Espousal. [ Obs. ] Latimer. [ 1913 Webster ] |
| Espousal | n. [ OF. espousailles, pl., F. épousailles, L. sponsalia, fr. sponsalis belonging to betrothal or espousal. See Espouse, and cf. Sponsal, Spousal. ] The open espousal of his cause. Lord Orford. [ 1913 Webster ] |
| Espouse | v. t. A virgin espoused to a man whose name was Joseph. Luke i. 27. [ 1913 Webster ] Lavinia will I make my empress, . . . Promised faithfully to espouse his cause as soon as he got out of the war. Bp. Burnet. [ 1913 Webster ] |
| Espousement | n. [ Cf. OF. espousement. ] The act of espousing, or the state of being espoused. [ 1913 Webster ] |
| Espouser | n. One who espouses; one who embraces the cause of another or makes it his own. [ 1913 Webster ] |
| 妻合わせる;妻合せる;妻せる | [めあわせる, meawaseru] (v1, vt) to marry off; to espouse to [Add to Longdo] |
| 信奉 | [しんぽう, shinpou] (n, vs) belief; faith; adherence; espousal; (P) [Add to Longdo] |
| Eintreten { n } | espousal [Add to Longdo] |
| unterstützen | unterstützend | unterstützt | unterstützt | unterstützte | to espouse | espousing | espoused | espouses | espoused [Add to Longdo] |
Time: 0.0226 seconds, cache age: 34.962 (clear)

