*impulsive* แปลว่าอะไร ดูความหมาย ตัวอย่างประโยค หมายความว่า พจนานุกรม Longdo Dictionary แปลภาษา คำศัพท์

Dictionaries languages
Japanese
Chinese
German
French
Thai
English

English Phonetic Symbols
ARPABET (CMU)
IPA
Thai reading

Chinese Phonetic Symbols
Pinyin (拼音)
Zhuyin (注音)

46 ผลลัพธ์ สำหรับ *impulsive*

ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ

ว่าด้วยโฆษณา

เราทราบดีว่าท่านผู้ใช้คงไม่ได้อยากให้มีโฆษณาเท่าใดนัก แต่โฆษณาช่วยให้ทาง Longdo เรามีรายรับเพียงพอที่จะให้บริการพจนานุกรมได้แบบฟรีๆ ต่อไป ดูรายละเอียดเพิ่มเติม

Impulse (Impulsive Noise)	เสียงกระทบ, Example: เสียงที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว โดยมีระดับเสียงสูงกว่าระดับเสียงทั่วไปอย่างมีนัยสำคัญ และในแต่ละครั้งที่เกิดเสียงมีช่วงเวลาน้อยกว่า 1 วินาที [สิ่งแวดล้อม]
impulsive force	แรงดล, แรงที่กระทำต่อวัตถุในช่วงเวลาสั้น ๆ เช่น แรงตอกตะปู แรงรถชนกัน ขนาดของแรงดลวัดได้จากอัตราการเปลี่ยนโมเมนตัมของวัตถุ [พจนานุกรมศัพท์ สสวท.]
Impulsive	ควบคุมไม่ได้, อารมณ์วู่วาม [การแพทย์]

คึก	(adv) impetuously, See also: furiously, spiritedly, clamorously, impulsively, Syn. คะนอง, คึกคะนอง, ลำพอง, ร่าเริง, ฮึกเฮิม, Ant. หงอย, Example: เด็กหนุ่มพวกนี้ทำงานคึกจริงๆ
ห่าม	(adj) half-baked, See also: impulsive, eccentric, Syn. มุทะลุ, บ้าบิ่น, ห้าวหาญ, Example: เขาเป็นคนห่ามน่าดู

โดยไม่ตั้งใจ	[dōi mai tangjai] (adj) EN: impulsive FR: impulsif
ใจร้อน	[jairøn] (adj) EN: being hot tempered ; hot heart ; impulsive ; impatient ; hasty ; impetuous ; hotheaded FR: impulsif ; excité ; fougueux ; impétueux ; impatient ; qui a le sang chaud
คนมุทะลุ	[khon muthalu] (n, exp) EN: impulsive man FR: personne impulsive [ f ]
มุทะลุ	[muthalu] (adj) EN: impulsive ; reckless ; rash ; impatient FR: téméraire ; audacieux ; impétueux ; impulsif

impulsive	/IH2 M P AH1 L S IH0 V/ /อิม พั้ล สิ ฝึ/ /ˌɪmpˈʌlsɪv/
impulsively	/IH2 M P AH1 L S IH0 V L IY0/ /อิม พั้ล สิ ฝึ หลี่/ /ˌɪmpˈʌlsɪvliː/

impulsive	(adj) /i1 m p uh1 l s i v/ /อิ้ม พั้ล สิ ฝึ/ /ˈɪmpˈʌlsɪv/
impulsively	(adv) /i1 m p uh1 l s i v l ii/ /อิ้ม พั้ล สิ ฝึ หลี่/ /ˈɪmpˈʌlsɪvliː/
impulsiveness	(n) /i1 m p uh1 l s i v n @ s/ /อิ้ม พั้ล สิ ฝึ เหนอะ สึ/ /ˈɪmpˈʌlsɪvnəs/

impulsive	(adj) proceeding from natural feeling or impulse without external stimulus, Syn. unprompted, Example: an impulsive gesture of affection
impulsive	(adj) without forethought, Example: letting him borrow her car was an impulsive act that she immediately regretted
impulsiveness	(n) the trait of acting suddenly on impulse without reflection
capricious	(adj) determined by chance or impulse or whim rather than by necessity or reason, Syn. whimsical, impulsive, Example: a capricious refusal; authoritarian rulers are frequently capricious; the victim of whimsical persecutions
driving	(adj) having the power of driving or impelling, Syn. impulsive, Example: a driving personal ambition; the driving force was his innate enthusiasm; an impulsive force
hotheaded	(adj) characterized by undue haste and lack of thought or deliberation; ; ; ; ; (`brainish' is archaic), Syn. madcap, brainish, impulsive, tearaway, impetuous, Example: a hotheaded decision; liable to such impulsive acts as hugging strangers; an impetuous display of spending and gambling; madcap escapades
impetuously	(adv) in an impulsive or impetuous way; without taking cautions, Syn. impulsively, Example: he often acts impulsively and later regrets it

Impulsive	a. [ Cf. F. impulsif. ] [ 1913 Webster ] 1. Having the power of driving or impelling; giving an impulse; moving; impellent. [ 1913 Webster ] Poor men! poor papers! We and they Do some impulsive force obey. Prior. [ 1913 Webster ] 2. Actuated by impulse or by transient feelings. [ 1913 Webster ] My heart, impulsive and wayward. Longfellow. [ 1913 Webster ] 3. (Mech.) Acting momentarily, or by impulse; not continuous; -- said of forces. [ 1913 Webster ]
Impulsive	n. That which impels or gives an impulse; an impelling agent. Sir W. Wotton. [ 1913 Webster ]
Impulsively	adv. In an impulsive manner. [ 1913 Webster ]
Impulsiveness	n. The quality of being impulsive. [ 1913 Webster ]

冲动	[chōng dòng, ㄔㄨㄥㄉㄨㄥˋ, 冲动 / 衝動] impetus; impulse; emotional impulse; impulsive #4,565 [Add to Longdo]
浮躁	[fú zào, ㄈㄨˊ ㄗㄠˋ, 浮躁] over-active; impetuous; impulsive; restless #12,353 [Add to Longdo]
鲁莽	[lǔ mǎng, ㄌㄨˇ ㄇㄤˇ, 鲁莽 / 魯莽] hot-headed; impulsive; reckless #30,487 [Add to Longdo]
半吊子	[bàn diào zi, ㄅㄢˋ ㄉㄧㄠˋ ㄗ˙, 半吊子] dabbler; smatterer; tactless and impulsive person #73,819 [Add to Longdo]
怦	[pēng, ㄆㄥ, 怦] impulsive #91,154 [Add to Longdo]

ひょこっと	[hyokotto] (adv) suddenly; abruptly; impulsively [Add to Longdo]
ふとした	[futoshita] (adj-pn) impulsive; unexpected; accidental; casual; inadvertent; on a whim [Add to Longdo]
撃力	[げきりょく, gekiryoku] (n) impulsive force [Add to Longdo]
衝動的	[しょうどうてき, shoudouteki] (adj-na) impulsive [Add to Longdo]
衝動買い	[しょうどうがい, shoudougai] (n, vs) impulsive buying [Add to Longdo]
短慮軽率	[たんりょけいそつ, tanryokeisotsu] (n, adj-na) impulsive and imprudent; rash and unthinking [Add to Longdo]
直情	[ちょくじょう, chokujou] (n) frankness; impulsiveness [Add to Longdo]
直情径行	[ちょくじょうけいこう, chokujoukeikou] (adj-na, n) impulsive and straightforward; guileless [Add to Longdo]