-despon- แปลว่าอะไร ดูความหมาย ตัวอย่างประโยค หมายความว่า พจนานุกรม Longdo Dictionary แปลภาษา คำศัพท์

อัปสกิลอินเตอร์! ด้วย “สำนวนสัตว์โลก” (Animal Idioms) สุดคิ้วท์ที่ฝรั่งใช้บ่อยมาก เคยไหมคะ? เวลานั่งดูซีรีส์เรื่องโปรด หรือคุยกับเพื่อนต่างชาติ แล้วอยู่ ๆ เขาก็พูดคำว่า “ฝนตกเป็นแมวเป็นหมา” หรือ “มีผีเสื้ออยู่ในท้อง” ขึ้นมาเสียดื้อ ๆ จนเราแอบเอ๊ะในใจว่า “ห๊ะ? แปลว่าอะไรนะ?” เพราะถ้าแปลตรงตัวเนี่ย บอกเลยว่ามึนตึ้บแน่นอนค่ะ! ในภาษาอังกฤษมีสิ่งที่เรียกว่า Idioms (สำนวน) อยู่เยอะมาก ๆ ค่ะ และหนึ่งในหมวดที่ฮิตแถมยังน่ารักสุด ๆ ก็คือ “สำนวนเกี่ยวกับสัตว์” เพราะคนสมัยก่อนมักจะหยิบยกพฤติกรรมของเจ้าพวกสี่ขาหรือสัตว์รอบตัวมาเปรียบเปรยกับนิสัยของมนุษย์ วันนี้เราจะพาทุกคนไปอัปคลังคำศัพท์กับสำนวนสัตว์โลกสุดฮิตที่รู้ไว้ ได้ใช้ในชีวิตประจำวันแน่นอนค่ะ! 🐶...

despond	(n) ความสิ้นหวัง, See also: ความเศร้าโศก, การหมดกำลังใจ, Syn. hopelessness, despair
despond	(vi) รู้สึกท้อแท้, See also: สิ้นหวัง, หมดกำลังใจ, Syn. be dejected, lose heart
despondent	(adj) อย่างหมดหวัง, See also: หมดกำลังใจ, สิ้นหวัง, Syn. sad, melancholy, disconsolate, hopeless, Ant. hopeful, optimistic
despondency	(n) ความหมดหวัง, See also: ความหมดกำลังใจ, ความสิ้นหวัง, การไร้ความสุข, Syn. discouragement, Ant. hopefulness, cheerfulness

despond	(ดิสพอนดฺ') vt. เศร้าโศกเนื่องจากความหมดหวังหรือหมดกำลังใจ, See also: desponder n., Syn. despair
despondence	(ดิสพอน'เดินซี, -เดินซฺ) n. ความหดหู่ใจ, ความท้อแท้, Syn. dejection, Ant. cheedrfulness
despondency	(ดิสพอน'เดินซี, -เดินซฺ) n. ความหดหู่ใจ, ความท้อแท้, Syn. dejection, Ant. cheedrfulness
despondent	(ดิสพอน'เดินทฺ) adj. หมดหวัง, ท้อแท้ใจ, หดหู่ใจ, Syn. depressed

despond	(vi) ทุกข์ใจ, เสียใจ, สลดใจ, หดหู่ใจ, เศร้าโศก
despondence	(n) ความเสียใจ, ความสลดใจ, ความหดหู่ใจ, ความเศร้าโศก
despondent	(adj) เศร้าใจ, สลดใจ, สิ้นหวัง, ท้อแท้, หมดกำลังใจ, หดหู่ใจ

สิ้นคิด	(v) despair, See also: despond, Example: การสูญเสียทางการงานและการเงิน ทำให้คนเครียดและสิ้นคิดมากขึ้น, Thai Definition: หมดหนทางหรือหมดปัญญาที่จะแก้ไขได้
เสียกำลังใจ	(v) despond, See also: droop, Syn. ท้อแท้ใจ, Example: หากเจ้านายคอรัปชั่นร่วมกับลูกน้องคนสนิท ข้าราชการที่สุจริตจะยิ่งเสียกำลังใจมากขึ้น
ความขุ่นมัว	(n) despondency, See also: turbidness, muddle, frustration, dullness, Syn. ความมัวหมอง

ละเหี่ย	[lahīa] (v) EN: feel weary ; feel tired ; feel weak ; feel exhausted ; languish ; lose heart ; be despondent
หมองใจ	[møngjai] (v) EN: be gloomy ; be blue ; be downcast ; be downhearted ; be despondent ; be depressed ; be in sorrow ; be hurt FR: être chagriné ; être attristé ; être peiné
เหนื่อยใจ	[neūay-jai] (v, exp) EN: be downhearted ; be depressed ; be disheartened ; be despondent ; be downcast ; be discouraged ; be dispirited ; be mentally tired FR: être déprimé ; être découragé ; souffrir de fatigue mentale
หงอย	[ngøi] (adj) EN: downcast ; despondent FR: déprimé ; démoralisé
เสียกำลังใจ	[sīa kamlangjai] (v, exp) EN: despond ; droop ; be discouraged FR: être découragé
ท้อ	[thø] (v) EN: lose heart ; be discouraged ; be daunted ; be in low spirits ; be downhearted ; be dejected ; be despondent FR: se décourager

despond	(v) lose confidence or hope; become dejected, Example: The supporters of the Presidential candidate desponded when they learned the early results of the election
despondency	(n) feeling downcast and disheartened and hopeless, Syn. disconsolateness, despondence, heartsickness
despondent	(adj) without or almost without hope, Syn. heartsick, Example: despondent about his failure; too heartsick to fight back

Despond	n. Despondency. [ Obs. ] [ 1913 Webster ] The slough of despond. Bunyan. [ 1913 Webster ]
despond	v. i. [ imp. & p. p. Desponded; p. pr. & vb. n. Desponding. ] [ L. despondēre, desponsum, to promise away, promise in marriage, give up, to lose (courage); de- + spondēre to promise solemnly. See Sponsor. ] To give up the will, courage, or spirit; to be thoroughly disheartened; to lose all courage; to become dispirited or depressed; to take an unhopeful view. [ 1913 Webster ] I should despair, or at least despond. Scott's Letters. [ 1913 Webster ] Others depress their own minds, [ and ] despond at the first difficulty. Locke. [ 1913 Webster ] We wish that . . . desponding patriotism may turn its eyes hitherward, and be assured that the foundations of our national power still stand strong. D. Webster. Syn. -- Despond, Dispair. Despair implies a total loss of hope, which despond does not, at least in every case; yet despondency is often more lasting than despair, or than desperation, which impels to violent action. [ 1913 Webster ]
Despondence	n. Despondency. [ 1913 Webster ] The people, when once infected, lose their relish for happiness [ and ] saunter about with looks of despondence. Goldsmith. [ 1913 Webster ]
Despondency	n. The state of desponding; loss of hope and cessation of effort; discouragement; depression or dejection of the mind. [ 1913 Webster ] The unhappy prince seemed, during some days, to be sunk in despondency. Macaulay. [ 1913 Webster ]
Despondent	a. [ L. despondens, -entis, p. pr. of despondēre. ] Marked by despondence; given to despondence; low-spirited; as, a despondent manner; a despondent prisoner. -- Despond"ently, adv. [1913 Webster]
Desponder	n. One who desponds. [ 1913 Webster ]
Despondingly	adv. In a desponding manner. [ 1913 Webster ]
Desponsage	n. [ From L. desponsus, p. p. See Despond. ] Betrothal. [ Obs. ] [ 1913 Webster ] Ethelbert . . . went peaceably to King Offa for desponsage of Athilrid, his daughter. Foxe. [ 1913 Webster ]
Desponsate	v. t. [ L. desponsatus, p. p. of desponsare, intens. of despondere to betroth. See Despond. ] To betroth. [ Obs. ] Johnson. [ 1913 Webster ]
Desponsation	n. [ L. desponsatio: cf. OF. desponsation. ] A betrothing; betrothal. [ Obs. ] [ 1913 Webster ] For all this desponsation of her . . . she had not set one step toward the consummation of her marriage. Jer. Taylor. [ 1913 Webster ]

しゅんと	[shunto] (vs) to feel despondent [Add to Longdo]
気落ち	[きおち, kiochi] (n, vs) discouraged; dispirited; despondent [Add to Longdo]
虚脱	[きょだつ, kyodatsu] (n, vs) prostration; lethargy; collapse; despondency [Add to Longdo]
虚脱感	[きょだつかん, kyodatsukan] (n) despondency [Add to Longdo]
落胆	[らくたん, rakutan] (n, vs) discouragement; despondency; dejection; disappointment; (P) [Add to Longdo]
力なげ;力無げ	[ちからなげ, chikaranage] (adj-na) feeble; dejected; helpless; despondent [Add to Longdo]