-exasperat- แปลว่าอะไร ดูความหมาย ตัวอย่างประโยค หมายความว่า พจนานุกรม Longdo Dictionary แปลภาษา คำศัพท์

Dictionaries languages
Japanese
Chinese
German
French
Thai
English

English Phonetic Symbols
ARPABET (CMU)
IPA
Thai reading

Chinese Phonetic Symbols
Pinyin (拼音)
Zhuyin (注音)

38 ผลลัพธ์ สำหรับ -exasperat-

ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ

ว่าด้วยโฆษณา

เราทราบดีว่าท่านผู้ใช้คงไม่ได้อยากให้มีโฆษณาเท่าใดนัก แต่โฆษณาช่วยให้ทาง Longdo เรามีรายรับเพียงพอที่จะให้บริการพจนานุกรมได้แบบฟรีๆ ต่อไป ดูรายละเอียดเพิ่มเติม

exasperate	(vt) ทำให้ฉุนเฉียว, See also: ทำให้โกรธ, ทำให้โมโห, Syn. annoy, irritate, provoke
exasperating	(adj) ซึ่งฉุนเฉียว, See also: ซึ่งโมโห, ซึ่งโกรธมาก, Syn. annoying, galling
exasperation	(n) ความฉุนเฉียว, See also: ความโกรธ, การกระฟัดกระเฟียด, ความโมโห, Syn. anger, irritation, wrathfulness

exasperate	(อิกแซส'พะเรท) vt. ทำให้โกรธเคืองมาก, เพิ่มความรุนแรง, ยั่วโทสะมาก, See also: exasperation n. ดูexasperate exasperatedly adv. ดูexasperate, Syn. exacerbate
exasperating	(อิกแซส'พะเรทิง) adj. ซึ่งโกรธเคืองมาก, น่าโมโหมาก, ซึ่งยั่วโทสะมาก., Syn. annoying

exasperate	(vt) ทำให้โกรธ, ทำให้เคือง, ทำให้โมโห, ทำให้ฉุนเฉียว
exasperation	(n) ความโกรธเคือง, ความโมโหฉุนเฉียว

เดือดดาล	[deūatdān] (v) EN: be furious ; be provoked ; be annoyed ; be exasperated ; be enraged ; be wrathful ; boil with anger ; burn with anger/rage/wrath FR: être furieux ; enrager ; être exaspéré ; être furibond ; fulminer ; bouillir de colère
ความโกรธ	[khwām krōt] (n) EN: anger ; wrath ; rage ; indignation ; fury FR: colère [ f ] ; courroux [ m ] ; furie [ f ] ; rage [ f ] ; énervement [ m ] ; irritation [ f ] ; exaspération [ f ] ; agacement [ m ]

exasperat	He was a very kind man, but his verbosity was exasperating.
exasperat	"Let me ask you something, Dad," she began, in a tone of patiently controlled exasperation that every experienced parent is familiar with.

exasperate	/IH0 G Z AE1 S P ER0 EY2 T/ /อิ กึ แซ้ สึ เป่อ (ร) เร ถึ/ /ɪgzˈæspɜːʴˌeɪt/
exasperated	/IH0 G Z AE1 S P ER0 EY2 T IH0 D/ /อิ กึ แซ้ สึ เป่อ (ร) เร ถิ ดึ/ /ɪgzˈæspɜːʴˌeɪtɪd/
exasperating	/IH0 G Z AE1 S P ER0 EY2 T IH0 NG/ /อิ กึ แซ้ สึ เป่อ (ร) เร ถิ่ง/ /ɪgzˈæspɜːʴˌeɪtɪŋ/
exasperation	/EH2 K S AE2 S P ER0 EY1 SH AH0 N/ /เอะ ขึ แซ สึ เป่อ (ร) เร้ เฉิ่น/ /ˌeksˌæspɜːʴˈeɪʃən/

exasperate	(vt) /i1 g z a1 s p @ r ei t/ /อิ้ กึ แซ้ สึ เปอะ เหร่ ถึ/ /ˈɪgzˈæspəreɪt/
exasperated	(vt, vt) /i1 g z a1 s p @ r ei t i d/ /อิ้ กึ แซ้ สึ เปอะ เหร่ ถิ ดึ/ /ˈɪgzˈæspəreɪtɪd/
exasperates	(vt) /i1 g z a1 s p @ r ei t s/ /อิ้ กึ แซ้ สึ เปอะ เหร่ ถึ สึ/ /ˈɪgzˈæspəreɪts/
exasperating	(vt) /i1 g z a1 s p @ r ei t i ng/ /อิ้ กึ แซ้ สึ เปอะ เหร่ ถิ่ง/ /ˈɪgzˈæspəreɪtɪŋ/
exasperation	(n) /i1 g z a2 s p @ r ei1 sh @ n/ /อิ้ กึ แซ สึ เปอะ เร้ เฉิ่น/ /ˈɪgzˌæspərˈeɪʃən/

exasperatingly	(adv) in an exasperating manner
exasperation	(n) actions that cause great irritation (or even anger)

Exasperate	a. [ L. exasperatus, p. p. of exsasperare to roughen, exasperate; ex out (intens.) + asperare to make rough, asper rough. See Asperity. ] Exasperated; imbittered. [ Obs. ] Shak. [ 1913 Webster ] Like swallows which the exasperate dying year Sets spinning. Mrs. Browning. [ 1913 Webster ]
Exasperate	v. t. [ imp. & p. p. Exsasperated p. pr. & vb. n. Exasperating ] 1. To irritate in a high degree; to provoke; to enrage; to excite or to inflame the anger of; as, to exasperate a person or his feelings. [ 1913 Webster ] To exsasperate them against the king of France. Addison. [ 1913 Webster ] 2. To make grievous, or more grievous or malignant; to aggravate; to imbitter; as, to exasperate enmity. [ 1913 Webster ] To exasperate the ways of death. Sir T. Browne. Syn. -- To irritate; provoke. See Irritate. [ 1913 Webster ]
Exasperater	n. One who exasperates or inflames anger, enmity, or violence. [ 1913 Webster ]
exasperating	adj. 1. extremely annoying or displeasing. Syn. -- annoying, infuriating, maddening, vexing. [ WordNet 1.5 ] 2. same as exacerbating. Syn. -- aggravating, exacerbating. [ WordNet 1.5 ]
Exasperation	n. [ L. exasperatio: cf. F. exaspération. ] 1. The act of exasperating or the state of being exasperated; irritation; keen or bitter anger. [ 1913 Webster ] Extorted from him by the exasperation of his spirits. South. [ 1913 Webster ] 2. Increase of violence or malignity; aggravation; exacerbation. “Exasperation of the fits.” Sir H. Wotton. [ 1913 Webster ]

たら(P);ったら(P)	[tara (P); ttara (P)] (conj, prt) (1) indicates supposition; if ... then; when; after; (prt) (2) (usu. ったら) (typically after someone's name) indicates exasperation; (P) #149 [Add to Longdo]
全く	[まったく, mattaku] (adv) (1) really; truly; entirely; completely; wholly; perfectly; (2) indeed; (int) (3) (abbr) (See 全くもう) good grief (expression of exasperation); (P) #1,462 [Add to Longdo]
もう	[mou] (adv, int) (1) (See すでに) already; anymore; (2) soon; shortly; (3) more; further; other; again; (int, adv) (4) interjection used to strengthen expression of an emotion (often exasperation); (P) #1,524 [Add to Longdo]
激怒	[げきど, gekido] (n, vs) rage; indignation; exasperation; (P) #10,276 [Add to Longdo]
ったく	[ttaku] (int) (col) (abbr) (See 全くもう) good grief (expression of exasperation) [Add to Longdo]
苛立てる	[いらだてる, iradateru] (v1, vt) to irritate; to exasperate [Add to Longdo]
業を煮やす;業をにやす	[ごうをにやす, gouwoniyasu] (exp, v5s) (See 煮やす) to lose one's temper; to be exasperated; to become irritated [Add to Longdo]
激昂;激高	[げっこう;げきこう, gekkou ; gekikou] (n, vs) excited; exasperated; indignant; rage; enraged [Add to Longdo]
全くもう	[まったくもう, mattakumou] (exp, int) (uk) good grief (expression of exasperation) [Add to Longdo]
募らす	[つのらす, tsunorasu] (v5s) to exacerbate; to exasperate [Add to Longdo]