| impertinent | (adj) ซึ่งไม่เข้าเรื่อง, See also: ซึ่งไม่เกี่ยวข้อง, Syn. irrelevant, Ant. relevant |
| impertinent | (adj) ทะลึ่ง, See also: หยาบคาย, ซึ่งขาดความเคารพ, Syn. impudent, insolent, saucy |
| impertinent | (อิมเพอ' ทิเนินทฺ) adj. ทะลึ่ง, โอหัง, เสือก, ไม่เข้าเรื่อง, ไม่เหมาะสม, หยาบคาย. impertinently adv., See also: impertinent-ness n., Syn. impudent, rude |
| impertinent | (adj) ทะลึ่ง, เสือก, สะเออะ, อ้อมค้อม, ไม่ตรงประเด็น |
| ทะลึ่งตึงตัง | (adv) impolitely, See also: impertinently, Example: เด็กๆ เล่นของเล่นส่งเสียงทะลึ่งตึงตัง, Thai Definition: ส่งเสียงดังเอะอะเอ็ดตะโรอย่างไม่มีมารยาท |
| เอื้อมอาจ | [eūam-āt] (adj) EN: impertinent ; impudent |
| ลวนลาม | [lūanlām] (v) EN: take liberties with ; molest ; assault FR: être impertinent ; être insolent ; prendre des libertés avec qqn. |
| ทะลึ่ง | [thaleung] (v) EN: be insolent ; be rude; be impolite ; be impertinent ; assert oneself ; have cheeks ; be fresh ; be assertive |
| ทะลึ่ง | [thaleung] (adj) FR: impertinent ; impudent ; insolent ; effronté |
| ทะลึ่งตึงตัง | [thaleung teungtang] (adv) EN: impolitely ; impertinently |
| อวดดี | [ūatdī] (adj) EN: overconfident ; vain-glorious ; arrogant ; impudent ; impertinent ; vain ; conceited FR: arrogant ; insolent |
**ระวัง คำแปลอาจมีข้อผิดพลาด**
| impertinent | He was impertinent to his father. |
| impertinent |
| impertinent | |
| impertinently |
| impertinent | (adj) characterized by a lightly pert and exuberant quality, Syn. irreverent, pert, saucy, Example: a certain irreverent gaiety and ease of manner |
| impertinently | (adv) in an impudent or impertinent manner, Syn. freshly, impudently, pertly, saucily, Example: a lean, swarthy fellow was peering through the window, grinning impudently |
| Impertinent | a. [ F., fr. L. impertinens, -entis; pref. im- not + pertinens. See Pertinent. ] Things that are impertinent to us. Tillotson. [ 1913 Webster ] How impertinent that grief was which served no end! Jer. Taylor. [ 1913 Webster ] |
| Impertinent | n. An impertinent person. [ R. ] [ 1913 Webster ] |
| Impertinently | adv. In an impertinent manner. “Not to betray myself impertinently.” B. Jonson. [ 1913 Webster ] |
| 烏滸がましい | [おこがましい, okogamashii] (adj-i) (uk) presumptuous; impertinent; ridiculous; absurd [Add to Longdo] |
| 賢しら | [さかしら, sakashira] (adj-na, n) impertinent [Add to Longdo] |
| 御託;ご託 | [ごたく, gotaku] (n) tedious talk; impertinent talk; repetitious talk; saucy speech; pretentious statement [Add to Longdo] |
| 差し出がましい | [さしでがましい, sashidegamashii] (adj-i) forward; officious; impertinent; intrusive [Add to Longdo] |
| 差し出口 | [さしでぐち, sashideguchi] (n) uncalled-for or impertinent remark [Add to Longdo] |
| 失敬千万 | [しっけいせんばん, shikkeisenban] (adj-na) extremely rude (impertinent, impolite) [Add to Longdo] |
| 失礼至極 | [しつれいしごく, shitsureishigoku] (adj-na) extremely rude (impertinent, impolite) [Add to Longdo] |
| 失礼千万 | [しつれいせんばん, shitsureisenban] (adj-na) extremely rude (impertinent, impolite) [Add to Longdo] |
| 小賢しい | [こざかしい, kozakashii] (adj-i) clever; shrewd; crafty; cunning; pretentious; impertinent; insolent [Add to Longdo] |
| 生意気 | [なまいき, namaiki] (adj-na, n) impertinent; saucy; cheeky; conceit; audacious; brazen; (P) [Add to Longdo] |
Time: 0.0169 seconds, cache age: 0.59 (clear)


