digre แปลว่าอะไร ดูความหมาย ตัวอย่างประโยค หมายความว่า พจนานุกรม Longdo Dictionary แปลภาษา คำศัพท์

สรุปรวม “เครื่องหมายวรรคตอน” (Punctuation): ฮีโร่ผู้อยู่เบื้องหลังทุกตัวอักษร ลองจินตนาการว่าคุณกำลังอ่านบทความภาษาอังกฤษอยู่โดยที่ไม่มีช่องว่างไม่มีเครื่องหมายคำถามไม่มีจุดฟูลสต็อปและไม่มีอะไรเลยคุณคงจะรู้สึกอึดอัดและหมดแรงตั้งแต่สามประโยคแรกใช่ไหมคะ? นี่คือเหตุผลที่ เครื่องหมายวรรคตอน (Punctuation) ถูกคิดค้นขึ้นมา พวกมันไม่ได้เป็นแค่สัญลักษณ์แปลกๆ ที่ถูกสาดลงบนหน้ากระดาษ แต่เป็นเหมือน “ป้ายจราจร” ในโลกของภาษาที่คอยบอกคนอ่านว่าควรหยุดตอนไหน ควรเว้นหายใจเมื่อไหร่ และควรใส่อารมณ์กับประโยคนั้นอย่างไร เมื่อเครื่องหมายเปลี่ยน ชีวิตก็เปลี่ยน ความทรงพลังของเครื่องหมายวรรคตอนเห็นได้ชัดที่สุดผ่านตำแหน่งของมัน บ่อยครั้งที่การวางเครื่องหมายผิดที่ สามารถเปลี่ยนความหมายจากหน้ามือเป็นหลังมือ หรืออาจถึงขั้น “เปลี่ยนชีวิต” ได้เลยทีเดียว ลองดูตัวอย่างคลาสสิกในภาษาอังกฤษนี้: แบบที่...

digress	(v) lose clarity or turn aside especially from the main subject of attention or course of argument in writing, thinking, or speaking, Syn. divagate, wander, stray, Example: She always digresses when telling a story; her mind wanders; Don't digress when you give a lecture
digression	(n) a message that departs from the main subject, Syn. divagation, parenthesis, aside, excursus
digression	(n) wandering from the main path of a journey, Syn. excursion
digressive	(adj) of superficial relevance if any, Syn. tangential, Example: a digressive allusion to the day of the week; a tangential remark
digressive	(adj) (of e.g. speech and writing) tending to depart from the main point or cover a wide range of subjects, Syn. excursive, rambling, discursive, Example: amusingly digressive with satirical thrusts at women's fashions among other things; a rambling discursive book; his excursive remarks; a rambling speech about this and that

Digress	v. i. [ imp. & p. p. Digressed p. pr. & vb. n. Digressing. ] [ L. digressus, p. p. of digredi to go apart, to deviate; di- = dis- + gradi to step, walk. See Grade. ] 1. To step or turn aside; to deviate; to swerve; especially, to turn aside from the main subject of attention, or course of argument, in writing or speaking. [ 1913 Webster ] Moreover she beginneth to digress in latitude. Holland. [ 1913 Webster ] In the pursuit of an argument there is hardly room to digress into a particular definition as often as a man varies the signification of any term. Locke. [ 1913 Webster ] 2. To turn aside from the right path; to transgress; to offend. [ R. ] [ 1913 Webster ] Thy abundant goodness shall excuse This deadly blot on thy digressing son. Shak. [ 1913 Webster ]
Digress	n. Digression. [ Obs. ] Fuller. [ 1913 Webster ]
Digression	n. [ L. digressio: cf. F. digression. ] 1. The act of digressing or deviating, esp. from the main subject of a discourse; hence, a part of a discourse deviating from its main design or subject. [ 1913 Webster ] The digressions I can not excuse otherwise, than by the confidence that no man will read them. Sir W. Temple. [ 1913 Webster ] 2. A turning aside from the right path; transgression; offense. [ R. ] [ 1913 Webster ] Then my digression is so vile, so base, That it will live engraven in my face. Shak. [ 1913 Webster ] 3. (Anat.) The elongation, or angular distance from the sun; -- said chiefly of the inferior planets. [ R. ] [ 1913 Webster ]
Digressional	a. Pertaining to, or having the character of, a digression; departing from the main purpose or subject. T. Warton. [ 1913 Webster ]
Digressive	a. [ Cf. F. digressif. ] Departing from the main subject; partaking of the nature of digression. Johnson. [ 1913 Webster ]
Digressively	adv. By way of digression. [ 1913 Webster ]