inflect แปลว่าอะไร ดูความหมาย ตัวอย่างประโยค หมายความว่า พจนานุกรม Longdo Dictionary แปลภาษา คำศัพท์

อัปสกิลอินเตอร์! ด้วย “สำนวนสัตว์โลก” (Animal Idioms) สุดคิ้วท์ที่ฝรั่งใช้บ่อยมาก เคยไหมคะ? เวลานั่งดูซีรีส์เรื่องโปรด หรือคุยกับเพื่อนต่างชาติ แล้วอยู่ ๆ เขาก็พูดคำว่า “ฝนตกเป็นแมวเป็นหมา” หรือ “มีผีเสื้ออยู่ในท้อง” ขึ้นมาเสียดื้อ ๆ จนเราแอบเอ๊ะในใจว่า “ห๊ะ? แปลว่าอะไรนะ?” เพราะถ้าแปลตรงตัวเนี่ย บอกเลยว่ามึนตึ้บแน่นอนค่ะ! ในภาษาอังกฤษมีสิ่งที่เรียกว่า Idioms (สำนวน) อยู่เยอะมาก ๆ ค่ะ และหนึ่งในหมวดที่ฮิตแถมยังน่ารักสุด ๆ ก็คือ “สำนวนเกี่ยวกับสัตว์” เพราะคนสมัยก่อนมักจะหยิบยกพฤติกรรมของเจ้าพวกสี่ขาหรือสัตว์รอบตัวมาเปรียบเปรยกับนิสัยของมนุษย์ วันนี้เราจะพาทุกคนไปอัปคลังคำศัพท์กับสำนวนสัตว์โลกสุดฮิตที่รู้ไว้ ได้ใช้ในชีวิตประจำวันแน่นอนค่ะ! 🐶...

inflect	(vt) ทำให้งอ, See also: ทำให้โค้ง, ทำให้เฉ, Syn. bend, turn, curve
inflect	(vi) ผันไปตามบุรุษและพจน์ (ทางไวยากรณ์)

Oh, that's sarcasm, but I forgot to inflect.		นั่นเป็นการพูดเสียดสีน่ะ แต่ผมลืมทำเสียงสูงต่ำ Communication Studies (2010)
Inflection is so interesting.		การทำเสียงสูงต่ำนี่มันช่างน่าสนใจจริงๆ Communication Studies (2010)
There is no threshold that makes us greater than the sum of our parts, no inflection point at which we become fully alive.		มันไม่มีตัวชี้วัด ที่ทำให้เรายิ่งใหญ่กว่าคนอื่นๆ ไม่มีจุดแตกต่าง Trace Decay (2016)

inflect	Latin is a highly inflected language.
inflect	'That' has only the two cases, nominative and objective, and it does not inflect depending on the case.

inflect	(v) change the form of a word in accordance as required by the grammatical rules of the language
inflection	(n) a change in the form of a word (usually by adding a suffix) to indicate a change in its grammatical function, Syn. inflexion
inflection	(n) deviation from a straight or normal course, Syn. flection, flexion
inflectional	(adj) characterized by inflections indicating grammatical distinctions, Ant. derivational, Example: inflectional morphology is used to indicate number and case and tense and person etc.
inflectional ending	(n) an inflection that is added at the end of a root word, Syn. inflectional suffix
inflectional morphology	(n) the part of grammar that deals with the inflections of words, Syn. accidence

Inflect	v. t. [ imp. & p. p. Inflected; p. pr. & vb. n. Inflecting. ] [ L. inflectere, inflexum; pref. in- in + flectere to bend. See Flexible, and cf. Inflex. ] 1. To turn from a direct line or course; to bend; to incline, to deflect; to curve; to bow. [ 1913 Webster ] Are they [ the rays of the sun ] not reflected, refracted, and inflected by one and the same principle ? Sir I. Newton. [ 1913 Webster ] 2. (Gram.) To vary, as a noun or a verb in its terminations; to decline, as a noun or adjective, or to conjugate, as a verb. [ 1913 Webster ] 3. To modulate, as the voice. [ 1913 Webster ]
Inflected	a. 1. Bent; turned; deflected. [ 1913 Webster ] 2. (Gram.) Having inflections; capable of, or subject to, inflection; inflective. [ 1913 Webster ] Inflected cycloid (Geom.), a prolate cycloid. See Cycloid. [ 1913 Webster ]
Inflection	n. [ L. inflexio : cf. F. inflexion. See Inflect. ] [ Written also inflecxion. ] 1. The act of inflecting, or the state of being inflected. [ 1913 Webster ] 2. A bend; a fold; a curve; a turn; a twist. [ 1913 Webster ] 3. A slide, modulation, or accent of the voice; as, the rising and the falling inflection. [ 1913 Webster ] 4. (Gram.) The variation or change which words undergo to mark case, gender, number, comparison, tense, person, mood, voice, etc. [ 1913 Webster ] 5. (Mus.) (a) Any change or modification in the pitch or tone of the voice. (b) A departure from the monotone, or reciting note, in chanting. [ 1913 Webster ] 6. (Opt.) Same as Diffraction. [ 1913 Webster ] Point of inflection (Geom.), the point on opposite sides of which a curve bends in contrary ways. [ 1913 Webster ]
Inflectional	a. Of or pertaining to inflection; having, or characterized by, inflection. Max Müller. [ 1913 Webster ]
Inflective	a. 1. Capable of, or pertaining to, inflection; deflecting; as, the inflective quality of the air. Derham. [ 1913 Webster ] 2. (Gram.) Inflectional; characterized by variation, or change in form, to mark case, tense, etc.; subject to inflection. [ 1913 Webster ] Inflective language (Philol.), a language like the Greek or Latin, consisting largely of stems with variable terminations or suffixes which were once independent words. English is both agglutinative, as, manlike, headache, and inflective, as, he, his, him. Cf. Agglutinative. [ 1913 Webster ]