| sled | (n) เลื่อนหิมะ, See also: รถลากเลื่อนหิมะ, Syn. sledge, sleigh |
| sled | (vi) เคลื่อนไปด้วยเลื่อนหิมะ |
**ระวัง คำแปลอาจมีข้อผิดพลาด**
| sled |
| sled |
| sled | (n) a vehicle mounted on runners and pulled by horses or dogs; for transportation over snow, Syn. sledge, sleigh |
| sled | (v) ride (on) a sled, Syn. sleigh |
| sledder | (n) someone who rides a sled |
| sledding | (n) the sport of riding on a sled or sleigh |
| sled dog | (n) a dog trained to draw a sled usually in a team, Syn. sledge dog |
| sledge | (v) transport in a sleigh |
| sledge | (v) ride in or travel with a sledge, Example: the antarctic expedition sledged along the coastline; The children sledged all day by the lake |
| sledgehammer | (v) beat with a sledgehammer, Syn. sledge |
| Sled | n. [ Akin to D. slede, G. schlitten, OHG. slito, Icel. sleði, Sw. släde, Dan. slæde, and E. slide, v. See Slide, and cf. Sledge a vehicle, Sleigh. ] |
| Sled | v. t. |
| Sledding | n. |
| Sledge | n. [ Perhaps from sleds, pl. of sled, confused with sledge a hammer. See Sled, n. ] |
| Sledge | v. i. & t. |
| Sledge | n. [ AS. slecge, from sleán to strike, beat. See Slay, v. t. ] A large, heavy hammer, usually wielded with both hands; -- called also With his heavy sledge he can it beat. Spenser. [ 1913 Webster ] |
Time: 0.0132 seconds, cache age: 0.14 (clear)

