| ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: unhing, -unhing- |
| |
| | unhinge | (อันฮินจฺ') vt. ถอดบานพับออก, เอาออก, แยกออก, ทำให้ยุ่งเหยิง, ทำให้เสียสมดุล |
| | ไร้สติ | (adj) mad, See also: insane, crazy, nuts, raving, psychotic, unhinged, Ant. มีสติ, Example: บรรดานักโทษนั่งเหม่อมองภายนอกห้องอย่างคนไร้สติ | | วิกลจริต | (adj) mad, See also: insane, psychotic, nuts, crazy, unhinged, out of one's mind, Syn. บ้า, Example: ถ้าน.ส.ราตรีไม่ได้เป็นคนวิกลจริตทำไมอยู่ๆ จะต้องกุเรื่องเหล่านี้ขึ้นมา, Thai Definition: ที่มีความประพฤติหรือกิริยาผิดปกติเพราะสติวิปลาส | | วิกลจริต | (v) be mad, See also: be insane, be psychotic, be nuts, be crazy, be unhinged, be out of one's mind, Syn. บ้า, Example: พอต้องสิ้นเนื้อประดาตัว เขาก็ถึงกับวิกลจริตและฆ่าตัวตาย, Thai Definition: ประพฤติหรือทำกิริยาผิดปกติเพราะสติวิปลาส | | วิปริต | (v) be abnormal, See also: be eccentric, differ from the usual, become unhinged, Syn. แปรปรวน, Example: ช่วงนั้นดินฟ้าอากาศวิปริตอยู่ตลอดเวลา ทั้งมีฝนตกหนัก ลมพัดแรง, Thai Definition: ผิดปกติ | | สติวิปลาส | (v) be insane, See also: be mad, be crazy, be mentally ill, be out of one's mind, be crazed, unhinge, Syn. ฟั่นเฟือน, วิปลาส, สติฟั่นเฟือน, บ้า, วิกลจริต, Ant. สติดี, Example: คนโบราณเชื่อว่าอำนาจทางไสยศาสตร์ทำให้สติวิปลาส, Thai Definition: สติผิดปกติไป |
| | เพ้อคลั่ง | [phoēkhlang] (adj) EN: delirious ; deranged ; unhinged | | วิกลจริต | [wikonjarit] (adj) EN: mad ; insane ; psychotic ; nuts ; crazy ; unhinged ; out of one's mind FR: insensé ; dément |
| | | | unhinge | (v) remove the hinges from, Example: unhinge the door | | brainsick | (adj) affected with madness or insanity, Syn. mad, disturbed, unhinged, crazy, demented, unbalanced, sick, Example: a man who had gone mad | | perturb | (v) disturb in mind or make uneasy or cause to be worried or alarmed, Syn. disorder, unhinge, cark, distract, disquiet, trouble, Example: She was rather perturbed by the news that her father was seriously ill |
| | Unhinge | v. t. [ 1st pref. un- + hinge. ] [ 1913 Webster ] 1. To take from the hinges; as, to unhinge a door. [ 1913 Webster ] 2. To displace; to unfix by violence. Blackmore. [ 1913 Webster ] 3. To render unstable or wavering; to unsettle; as, to unhinge one's mind or opinions; to unhinge the nerves. [ 1913 Webster ] Why should I then unhinge my brains, ruin my mind? South. [ 1913 Webster ] His sufferings, nay the revolutions of his fate, had not in the least unhinged his mind. Walpole. [ 1913 Webster ] | | Unhingement | n. The act unhinging, or the state of being unhinged. [ 1913 Webster ] |
|
add this word
You know the meaning of this word? click [add this word] to add this word to our database with its meaning, to impart your knowledge for the general benefit
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
