ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -fumée-, *fumée*
Possible hiragana form: ふめ |
| (เนื่องจากผลลัพธ์จากการค้นหา fumée มีน้อย ระบบจึงเลือกคำใหม่ให้โดยอัตโนมัติ: fume) |
มีผลลัพธ์ที่ไม่แสดงผลอยู่ | 不明瞭 | [ふめいりょう] พร่ามัว ทึมๆ ไม่ชัดเจน |
| |
| | | Fume | ไอควัน, Example: อนุภาคของแข็งเกิดจากก๊าซควบแน่น เช่น จากการระเหยของสารที่หลอมละลายและมักเกิดควบคู่ไปกับปฏิกิริยาทางเคมี [สิ่งแวดล้อม] | | Fume | ฟูม, Example: อนุภาคของของแข็งที่เกิดขึ้นจากการรวมตัวของไอ ของสาร และสามารถลอยตัวอยู่ในอากาศได้ [สิ่งแวดล้อม] | | Fume | ไอระเหยของของแข็งเมื่อถูกความร้อน, ควันขาว [การแพทย์] | | Fume Hood | ตู้ควัน, ตู้ดูดควัน, ตู้ดูดไอระเหย [การแพทย์] |
| | ควันไฟ | (n) smoke, See also: fume, Syn. ควัน, Example: ควันไฟที่เกิดจากการเผาสารเคมีมีอันตรายต่อระบบหายใจ, Thai Definition: สิ่งที่เห็นเป็นสีดำหรือขาวคล้ายหมอกลอยออกมาจากของที่กำลังไหม้ไฟ หรือจากการเผาไหม้ |
| | รมควัน | [romkhwan] (adj) EN: smoked FR: fumé |
| | | | | fume | (v) be mad, angry, or furious | | fume | (v) emit a cloud of fine particles, Syn. smoke, Example: The chimney was fuming | | fumed oak | (n) oak given a weathered appearance by exposure to fumes of ammonia; used for cabinetwork | | fumewort | (n) herb of northern Europe and Asia having erect racemes of red flowers, Syn. Corydalis solida, fumeroot |
| | Fume | v. t. 1. To expose to the action of fumes; to treat with vapors, smoke, etc.; as, to bleach straw by fuming it with sulphur; to fill with fumes, vapors, odors, etc., as a room. [ 1913 Webster ] She fumed the temple with an odorous flame. Dryden. [ 1913 Webster ] 2. To praise inordinately; to flatter. [ 1913 Webster ] They demi-deify and fume him so. Cowper. [ 1913 Webster ] 3. To throw off in vapor, or as in the form of vapor. [ 1913 Webster ] The heat will fume away most of the scent. Montimer. [ 1913 Webster ] How vicious hearts fume frenzy to the brain! Young. [ 1913 Webster ] | | Fume | n. [ L. fumus; akin to Skr. dhūma smoke, dhū to shake, fan a flame, cf. Gr. qy`ein to sacrifice, storm, rage, qy`mon, qy`mos, thyme, and perh. to E. dust: cf. OF. fum smoke, F. fumée. Cf. Dust, n., Femerell, Thyme. ] 1. Exhalation; volatile matter (esp. noxious vapor or smoke) ascending in a dense body; smoke; vapor; reek; as, the fumes of tobacco. [ 1913 Webster ] The fumes of new shorn hay. T. Warton. [ 1913 Webster ] The fumes of undigested wine. Dryden. [ 1913 Webster ] 2. Rage or excitement which deprives the mind of self-control; as, the fumes of passion. South. [ 1913 Webster ] 3. Anything vaporlike, unsubstantial, or airy; idle conceit; vain imagination. [ 1913 Webster ] A show of fumes and fancies. Bacon. [ 1913 Webster ] 4. The incense of praise; inordinate flattery. [ 1913 Webster ] To smother him with fumes and eulogies. Burton. [ 1913 Webster ] 5. (Metal.) Solid material deposited by condensation of fumes; as, lead fume (a grayish powder chiefly lead sulphate). [ Webster 1913 Suppl. ]
In a fume, in ill temper, esp. from impatience. [ 1913 Webster ]
| | Fume | v. i. [ imp. & p. p. Fumed p. pr. & vb. n. Fuming. ] [ Cf. F. fumer, L. fumare to smoke. See Fume, n. ] 1. To smoke; to throw off fumes, as in combustion or chemical action; to rise up, as vapor. [ 1913 Webster ] Where the golden altar fumed. Milton. [ 1913 Webster ] Silenus lay,
Whose constant cups lay fuming to his brain. Roscommon. [ 1913 Webster ] 2. To be as in a mist; to be dulled and stupefied. [ 1913 Webster ] Keep his brain fuming. Shak. [ 1913 Webster ] 3. To pass off in fumes or vapors. [ 1913 Webster ] Their parts are kept from fuming away by their fixity. Cheyne. [ 1913 Webster ] 4. To be in a rage; to be hot with anger. [ 1913 Webster ] He frets, he fumes, he stares, he stamps the ground. Dryden. [ 1913 Webster ] While her mother did fret, and her father did fume. Sir W. Scott. [ 1913 Webster ]
To fume away, to give way to excitement and displeasure; to storm; also, to pass off in fumes. [ 1913 Webster ]
| | Fumed oak | (Cabinetwork) Oak given a weathered appearance by exposure in an air-tight compartment to fumes of ammonia from uncorked cans, being first given a coat of filler. [ Webster 1913 Suppl. ] | | Fumeless | a. Free from fumes. [ 1913 Webster ] | | Fumer | n. 1. One that fumes. [ 1913 Webster ] 2. One who makes or uses perfumes. [ Obs. ] [ 1913 Webster ] Embroiderers, feather makers, fumers. Beau. & Fl. [ 1913 Webster ] | | Fumerell | n. (Arch.) See Femerell. [ 1913 Webster ] | | Fumet | n. [ Cf. F. fumier dung, OF. femier, fr. L. fimus dung. ] The dung of deer. B. Jonson. [ Sometimes spelled fewmet. ] | | Fumet | ‖n. [ F. ] A high-flavored substance, such as extract of game, for flavoring dishes of food; less properly, a ragout of partridge and rabbit braised in wine. [ Webster 1913 Suppl. ] | | Fumetere | n. Fumitory. [ Obs. ] [ 1913 Webster ] |
|
เพิ่มคำศัพท์
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
