| excusatory | adj. ซึ่งเป็นการขอโทษ, ซึ่งเป็นการแสดงความเสียใจ |
| exculpatory | (เอคซฺคัล'พระทอรี) adj. เกี่ยวกับการพ้นจากความผิด, ซึ่งหลุดพ้นจากข้อกล่าวหา |
| Excusatory | a. Making or containing excuse or apology; apologetical; |
| Exculpatory | Clearing, or tending to clear, from alleged fault or guilt; excusing. “An exculpatory letter.” Johnson. [ 1913 Webster ] |
| exculpatory clause | ข้อกำหนดยกเว้นความรับผิด (เมื่อกระทำโดยบริสุทธิ์ใจ) [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| exculpatory |
| exculpatory | (adj) clearing of guilt or blame, Ant. inculpatory |