| braer | |
| brier |
| brier | (n) พุ่มไม้มีหนามเช่น กุหลาบป่า |
| brier |
| brier | (n) tangled mass of prickly plants, Syn. brierpatch, brier patch |
| brier | (n) a thorny stem or twig |
| Briar | The thorns and briers of reproof. Cowper. [ 1913 Webster ]
|
| Brier | n. |
| Briered | a. Set with briers. Chatterton. [ 1913 Webster ] |
| brierwood | n. |
| Briery | a. Full of briers; thorny. [ 1913 Webster ] |
| Briery | n. A place where briers grow. Huloet. [ 1913 Webster ] |