| conjoin | (vt) ทำให้รวมกัน, Syn. combine, unite |
| conjoin | (vi) รวมกัน, Syn. combine, unite |
| พร้อมใจ | (v) conjoin, See also: unite, join together, Syn. ร่วมใจ, ร่วมกัน, พร้อมเพรียง, Example: ประชาชนพร้อมใจกันบำเพ็ญตนเพื่อสาธารณะประโยชน์เพื่อถวายแก่ในหลวง, Thai Definition: เป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน |
| conjoin |
| conjoin |
| Conjoin | v. t. The English army, that divided was If either of you know any inward impediment why you should not be conjoined. Shak. [ 1913 Webster ] Let that which he learns next be nearly conjoined with what he knows already. Locke. [ 1913 Webster ] |
| Conjoin | v. i. To unite; to join; to league. Shak. [ 1913 Webster ] |
| Conjoined | a. (Her.) Joined together or touching. [ 1913 Webster ] |
| Conjoint | a. [ F. conjoint, p. p. of conjoindre. See Conjoin, and cf. Conjunct. ] United; connected; associated. “Influence conjoint.” Glover. [ 1913 Webster ]
|
| Conjointly | adv. In a conjoint manner; untitedly; jointly; together. Sir T. Browne. [ 1913 Webster ] |
| Conjointness | n. The quality of being conjoint. [ 1913 Webster ] |