| halogeton | (n) a coarse annual herb introduced into North America from Siberia; dangerous to sheep and cattle on western rangelands because of its high oxalate content, Syn. Halogeton glomeratus |
| halogen | (n) any of five related nonmetallic elements (fluorine or chlorine or bromine or iodine or astatine) that are all monovalent and readily form negative ions |
| halogen | (n) ธาตุอโลหะจำพวกฟลูออรีน คลอรีน โบรมีน ไอโอดีนและแอสตาทิน |
| Halogen | กลุ่มธาตุฮาโลเจน, Example: กลุ่มของธาตุ 5 ชนิด ซึ่งไม่ใช่โลหะ ได้แก่ โบรมีน ฟลูออรีน คลอรีน ไอโอดีน และแอสตาติน [สิ่งแวดล้อม] |
| halogen | แฮโลเจน, ธาตุในหมู่ VII ในตารางธาตุได้แก่ ฟลูออรีน คลอรีน โบรมีน ไอโอดีน และแอสตาตีน [พจนานุกรมศัพท์ สสวท.] |
| halogen headlamp; halogen headlight | ไฟหน้าแฮโลเจน [ยานยนต์ ๑๒ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| halogen |
| Halogen | n. [ Gr. |
| Halogenous | a. Of the nature of a halogen. [ 1913 Webster ] |
| Halogen { n } [ chem. ] | Halogene { pl } | halogen | halogens [Add to Longdo] |