มีผลลัพธ์ที่ไม่แสดงผลอยู่ | |
| | imperious | (อิมเพอ' เรียส) adj. โอหัง, ยโส, เป็นเชิงบังคับ, ครอบงำ, เผด็จการ, จำเป็น, ด่วน., See also: imperiously adv. imperiousness n., Syn. domineering, commanding |
| | imperious | (adj) หยิ่ง, เผด็จการ, จำเป็น, เชิงบังคับ, เผด็จการ, ด่วน |
| | ปึ่ง | (adj) arrogant, See also: haughty, self-important, imperious, lordly, disdainful, proud, Syn. ปึ่งชา, ปั้นปึ่ง, Ant. นอบน้อม, อ่อนน้อม, ถ่อมตัว, Example: ใครๆ ก็พากันเบื่อหน่ายท่าทางปึ่งของเขาเวลาไม่พอใจอะไรขึ้นมา, Thai Definition: ทำท่าไว้ยศไม่อยากพูดจาด้วย | | เจ้ายศ | (adj) ceremonious, See also: snobbish, arrogant, priggish, imperious, haughty, Syn. เจ้ายศเจ้าอย่าง, Example: เธอเหลือบมองพี่สาวคนเจ้ายศเห็นหน้าเฉยๆ เหมือนกำลังเจอโจทย์เลขยากอยู่ | | เจ้ายศ | (v) be ceremonious, See also: be a snob, be arrogant, be imperious, be haughty, Syn. เจ้ายศเจ้าอย่าง, Example: ประธานาธิบดีเป็นขวัญใจของคนยากเพราะท่วงทำนองตีนติดดินไม่เจ้ายศเจ้าอย่าง, Thai Definition: ถือยศถือศักดิ์ | | ฉุกละหุก | (adj) impetuous, See also: hasty, chaotic, riotous, imperious, confused, perplexed, Syn. รวดเร็ว, ฉับไว, ด่วน, เร่งด่วน, ทันที, กะทันหัน, Example: ในเวลาอันฉุกละหุกเขาสามารถแก้ปัญหาได้เป็นอย่างดี |
| | | | Imperious | a. [ L. imperiosus: cf. F. impérieux. See Imperial. ] 1. Commanding; ascendant; imperial; lordly; majestic. [ Obs. ] “A vast and imperious mind.” Tilloison. [ 1913 Webster ] Therefore, great lords, be, as your titles witness,
Imperious. Shak. [ 1913 Webster ] 2. Haughly; arrogant; overbearing; as, an imperious tyrant; an imperious manner. [ 1913 Webster ] This imperious man will work us all
From princes into pages. Shak. [ 1913 Webster ] His bold, contemptuous, and imperious spirit soon made him conspicuous. Macaulay. [ 1913 Webster ] 3. Imperative; urgent; compelling. [ 1913 Webster ] Imperious need, which can not be withstood. Dryden. Syn. -- Dictatorial; haughty; domineering; overbearing; lordly; tyrannical; despotic; arrogant; imperative; authoritative; commanding; pressing. -- Imperious, Lordly, Domineering. One who is imperious exercises his authority in a manner highly offensive for its spirit and tone; one who is lordly assumes a lofty air in order to display his importance; one who is domineering gives orders in a way to make others feel their inferiority. [ 1913 Webster ] | | Imperiously | adv. In an imperious manner. [ 1913 Webster ] | | Imperiousness | n. The quality or state of being imperious; arrogance; haughtiness. [ 1913 Webster ] Imperiousness and severity is but an ill way of treating men who have reason of their own to guide them. Locke. [ 1913 Webster ] |
| | imperiously | (adv) in an imperious manner, Example: imperiously he cut her short | | imperiousness | (n) the trait of being imperious and overbearing, Syn. overbearingness, domineeringness | | disdainful | (adj) having or showing arrogant superiority to and disdain of those one views as unworthy; ; ; ; ; ; ; - W.L.Shirer, Syn. sniffy, supercilious, lordly, imperious, prideful, swaggering, overbearing, haughty, Example: some economists are disdainful of their colleagues in other social disciplines; haughty aristocrats; his lordly manners were offensive; walked with a prideful swagger; very sniffy about breaches of etiquette; his mother eyed my clothes with a supercilious air; a more swaggering mood than usual |
| | 咄咄逼人 | [duō duō bī rén, ㄉㄨㄛ ㄉㄨㄛ ㄅㄧ ㄖㄣˊ, 咄 咄 逼 人] overbearing; forceful; aggressive; menacing; imperious #24,224 [Add to Longdo] |
| | |
เพิ่มคำศัพท์
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
