มีผลลัพธ์ที่ไม่แสดงผลอยู่ | |
| | impertinent | (อิมเพอ' ทิเนินทฺ) adj. ทะลึ่ง, โอหัง, เสือก, ไม่เข้าเรื่อง, ไม่เหมาะสม, หยาบคาย. impertinently adv., See also: impertinent-ness n., Syn. impudent, rude |
| | impertinent | (adj) ทะลึ่ง, เสือก, สะเออะ, อ้อมค้อม, ไม่ตรงประเด็น |
| | ทะลึ่งตึงตัง | (adv) impolitely, See also: impertinently, Example: เด็กๆ เล่นของเล่นส่งเสียงทะลึ่งตึงตัง, Thai Definition: ส่งเสียงดังเอะอะเอ็ดตะโรอย่างไม่มีมารยาท | | สะเออะ | (v) meddle, See also: poke one's nose into, be assertive, be impertinent, Syn. ยุ่ง, เสือก, วุ่น, เจ๋อ, Example: ถ้า ไม่รู้ ก็อย่า สะเออะ มาออกความเห็นกล่าวหาคนเขาเลย, Thai Definition: เสนอหน้าเข้าไปในสถานที่ที่ไม่สมควร | | เอื้อมอาจ | (v) be impudent, See also: be presumptuous, be impertinent, be rampant, Syn. อาจเอื้อม, บังอาจ, Example: ขโมยเอื้อมอาจเข้าไปในบ้านนายตำรวจ, Thai Definition: ล่วงเกินไม่รู้จักสูงต่ำ | | ตึงตัง | (adj) impolite, See also: crude and impetuous, rash, impertinent, rude, bad-mannered, Example: เขาเคยเป็นคนสุภาพอ่อนโยน แต่เดี๋ยวนี้เขาเปลี่ยนเป็นคนหยาบคายตึงตัง, Thai Definition: กิริยามารยาทซุ่มซ่าม ไม่เรียบร้อย | | หยาบ | (adj) impolite, See also: impudent, impertinent, cheeky, coarse, rude, rough, Syn. หยาบคาย, กระด้าง, Example: ผู้ที่ได้รับการศึกษาอบรมน้อยและนิสัยหยาบ ก็จะลุอำนาจแก่ฝ่ายต่ำ, Thai Definition: ไม่สุภาพ, ไม่เรียบร้อย | | อวดดี | (adj) overconfident, See also: vain-glorious, arrogant, impudent, impertinent, vain, conceited, Syn. ถือดี, Ant. ถ่อมตน, เจียมตัว, Example: เขาเป็นคนอวดดีจึงมีแต่คนหมั่นไส้, Thai Definition: ทะนงใจว่าตนดี | | อวดดี | (v) be conceited, See also: show off, be arrogant, be impudent, be impertinent, be vain, be overconfident, Syn. ถือดี, ผยอง, Ant. ถ่อมตน, เจียมตัว, Example: เขาอวดดีกับพ่อแม่ได้ไม่นานหรอก, Thai Definition: ทะนงใจว่าตนดี, แสดงให้เขาเห็นว่าตนดีโดยไม่มีดีจริงๆ |
| | เอื้อมอาจ | [eūam-āt] (adj) EN: impertinent ; impudent | | ลวนลาม | [lūanlām] (v) EN: take liberties with ; molest ; assault FR: être impertinent ; être insolent ; prendre des libertés avec qqn. | | ทะลึ่ง | [thaleung] (v) EN: be insolent ; be rude; be impolite ; be impertinent ; assert oneself ; have cheeks ; be fresh ; be assertive | | ทะลึ่ง | [thaleung] (adj) FR: impertinent ; impudent ; insolent ; effronté | | ทะลึ่งตึงตัง | [thaleung teungtang] (adv) EN: impolitely ; impertinently | | อวดดี | [ūatdī] (adj) EN: overconfident ; vain-glorious ; arrogant ; impudent ; impertinent ; vain ; conceited FR: arrogant ; insolent |
| | | | | impertinent | (adj) characterized by a lightly pert and exuberant quality, Syn. irreverent, pert, saucy, Example: a certain irreverent gaiety and ease of manner | | impertinently | (adv) in an impudent or impertinent manner, Syn. freshly, impudently, pertly, saucily, Example: a lean, swarthy fellow was peering through the window, grinning impudently | | extraneous | (adj) not pertinent to the matter under consideration, Syn. orthogonal, immaterial, impertinent, Example: an issue extraneous to the debate; the price was immaterial; mentioned several impertinent facts before finally coming to the point | | fresh | (adj) improperly forward or bold, Syn. wise, overbold, smart, impudent, impertinent, saucy, sassy, Example: don't be fresh with me; impertinent of a child to lecture a grownup; an impudent boy given to insulting strangers; Don't get wise with me! |
| | Impertinent | a. [ F., fr. L. impertinens, -entis; pref. im- not + pertinens. See Pertinent. ] 1. Not pertinent; not pertaining to the matter in hand; having no bearing on the subject; not to the point; irrelevant; inapplicable. [ 1913 Webster ] Things that are impertinent to us. Tillotson. [ 1913 Webster ] How impertinent that grief was which served no end! Jer. Taylor. [ 1913 Webster ] 2. Contrary to, or offending against, the rules of propriety or good breeding; guilty of, or prone to, rude, unbecoming, or uncivil words or actions; as, an impertient coxcomb; an impertient remark. [ 1913 Webster ] 3. Trifing; inattentive; frivolous. Syn. -- Rude; officious; intrusive; saucy; unmannerly; meddlesome; disrespectful; impudent; insolent. -- Impertinent, Officious, Rude. A person is officious who obtrudes his offices or assistance where they are not needed; he is impertinent when he intermeddles in things with which he has no concern. The former shows a lack of tact, the latter a lack of breeding, or, more commonly, a spirit of sheer impudence. A person is rude when he violates the proprieties of social life either from ignorance or wantonness. “An impertinent man will ask questions for the mere gratification of curiosity; a rude man will burst into the room of another, or push against his person, inviolant of all decorum; one who is officious is quite as unfortunate as he is troublesome; when he strives to serve, he has the misfortune to annoy.” Crabb. See Impudence, and Insolent. [ 1913 Webster ] | | Impertinent | n. An impertinent person. [ R. ] [ 1913 Webster ] | | Impertinently | adv. In an impertinent manner. “Not to betray myself impertinently.” B. Jonson. [ 1913 Webster ] |
| | 莽 | [mǎng, ㄇㄤˇ, 莽] thick weeds; luxuriant growth; Illicium anisatum, a shrub with poisonous leaves; impertinent #27,188 [Add to Longdo] | | 不逊 | [bù xùn, ㄅㄨˋ ㄒㄩㄣˋ, 不 逊 / 不 遜] rude; impertinent #33,279 [Add to Longdo] |
| | 烏滸がましい | [おこがましい, okogamashii] (adj-i) (uk) presumptuous; impertinent; ridiculous; absurd [Add to Longdo] | | 賢しら | [さかしら, sakashira] (adj-na, n) impertinent [Add to Longdo] | | 御託;ご託 | [ごたく, gotaku] (n) tedious talk; impertinent talk; repetitious talk; saucy speech; pretentious statement [Add to Longdo] | | 差し出がましい | [さしでがましい, sashidegamashii] (adj-i) forward; officious; impertinent; intrusive [Add to Longdo] | | 差し出口 | [さしでぐち, sashideguchi] (n) uncalled-for or impertinent remark [Add to Longdo] | | 失敬千万 | [しっけいせんばん, shikkeisenban] (adj-na) extremely rude (impertinent, impolite) [Add to Longdo] | | 失礼至極 | [しつれいしごく, shitsureishigoku] (adj-na) extremely rude (impertinent, impolite) [Add to Longdo] | | 失礼千万 | [しつれいせんばん, shitsureisenban] (adj-na) extremely rude (impertinent, impolite) [Add to Longdo] | | 小賢しい | [こざかしい, kozakashii] (adj-i) clever; shrewd; crafty; cunning; pretentious; impertinent; insolent [Add to Longdo] | | 生意気 | [なまいき, namaiki] (adj-na, n) impertinent; saucy; cheeky; conceit; audacious; brazen; (P) [Add to Longdo] | | 先走る | [さきばしる, sakibashiru] (v5r, vi) to be forward; to be impertinent [Add to Longdo] | | 無礼千万 | [ぶれいせんばん, bureisenban] (adj-na) extremely rude (impertinent, impolite) [Add to Longdo] | | 洒落臭い | [しゃらくさい;しゃらくくさい, sharakusai ; sharakukusai] (adj-i) impertinent; impudent; cheeky [Add to Longdo] |
| |
เพิ่มคำศัพท์
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
