| ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: octan, -octan- |
มีผลลัพธ์ที่ไม่แสดงผลอยู่ | octane | (n) สารในน้ำมันปิโตรเลียม (ใช้แสดงคุณภาพของน้ำมัน) | | octant | (n) รูปทรงสามมิติซึ่งมีแปดด้าน | | octane number | (n) ค่าแสดงคุณสมบัติของตัวการเผาไหม้ |
| |
| | high-octane | adj. เกี่ยวกับน้ำมันเชื้อเพลิงที่มีค่า octane number สูง | | octane | (ออค'เทน) n. สารประกอบไฮโดรคาร์บอนชนิดหนึ่ง | | octane number | n. ค่าแสดงคุณสมบัติของตัวของการเผาไหม้ |
| | | Motor Octane Number | ค่าออกเทน, ค่าออกเทนที่มีประสิทธิภาพต่อด้านการน๊อคในเครื่องยนต์หลายสูบในขณะทำงานที่รอบสูง, Example: ใช้เครื่องยนต์ทดสอบมาตรฐานภายใต้สภาวะมาตรฐาน 900 รอบต่อนาที [ปิโตรเลี่ยม] | | Octane Number | ค่าออกเทน, ค่าออกเทน หมายถึงหน่วยการวัดความสามารถในการต้านทานการน๊อคของเครื่องยนต์ [ปิโตรเลี่ยม] | | Research Octane Number | ค่าออกเทนที่มีประสิทธิภาพต่อต้านการน๊อคในเครื่องยนต์หลายสูบที่ทำงานอยู่ในรอบของช่วงหมุนต่ำ, Example: ใช้เครื่องยนต์ทดสอบมาตรฐานภายใต้สภาวะมาตรฐาน 600 รอบต่อนาที [ปิโตรเลี่ยม] | | octane number | เลขออกเทน, จำนวนแสดงปริมาณเป็นร้อยละโดยปริมาตรของไอโซออกเทนที่ผสมรวมอยู่กับเฮปเทน ใช้เป็นมาตรฐานเปรียบเทียบคุณภาพของน้ำมันเบนซินในด้านที่ทำให้เครื่องยนต์เดินเรียบ เช่น น้ำมันเบนซินซึ่งมีคุณภาพเช่นเดียวกับน้ำมันเชื้อเพลิง ซึ่งประกอบด้วยไอโซออกเทน 95% และเฮปเทน 5% เรี [พจนานุกรมศัพท์ สสวท.] | | isooctane | ไอโซออกเทน, สารประกอบไฮโดรคาร์บอน สูตรเคมีคือ (CH3)3CCH2CH(CH3)2 มีจุดเดือด 99oC เป็นเชื้อเพลิงที่เหมาะกับเครื่องยนต์ที่ใช้น้ำมันเบนซินเพราะช่วยให้เครื่องยนต์เดินเรียบไม่กระตุก [พจนานุกรมศัพท์ สสวท.] | | Isooctanes | ไอโซออกเทน [การแพทย์] |
| | แปดสิบ | [paētsip] (num) EN: eighty ; 80 FR: quatre-vingt [ m ] ; octante (Sui.) ; 80 |
| | | | high-octane | (adj) used of gasoline; having a high octane number | | high-octane | (adj) vigorously energetic or forceful, Syn. high-powered, high-energy, high-voltage, high-power, Example: a high-octane sales manager; a high-octane marketing plan; high-powered executives; a high-voltage theatrical entrepreneur | | octane | (n) any isomeric saturated hydrocarbon found in petroleum and used as a fuel and solvent | | octane number | (n) a measure of the antiknock properties of gasoline, Syn. octane rating | | octangular | (adj) of or relating to or shaped like an octagon, Syn. octagonal | | octans | (n) the constellation that includes the southern celestial pole | | octant | (n) a measuring instrument for measuring angles to a celestial body; similar to a sextant but with 45 degree calibration | | suberic acid | (n) a dicarboxylic acid found in cork, Syn. octanedioic acid |
| | octander | n. One of the Octandria. [ 1913 Webster ] | | Octandria | ‖prop. n. pl. [ NL., fr. Gr. 'okta- (for 'oktw` eight) + &unr_;, &unr_;, male, man. ] (Bot.) A Linnaean class of plants, in which the flowers have eight stamens not united to one another or to the pistil. [ 1913 Webster ] | | octandrous | { } a. (Bot.) Of or pertaining to the Octandria; having eight distinct stamens. [ 1913 Webster ] Variants: octandrian | | octane | n. [ See Octa- ] (Chem.) Any one of a group of metametric hydrocarbons (C8H18) of the methane (paraffin) series. The most important is a colorless, volatile, inflammable liquid, found in petroleum, and a constituent of gasoline or ligroin. [ 1913 Webster +PJC ] | | Octangular | a. [ L. octangulus eight-cornered; octo eight + angulus angle. ] Having eight angles; eight-angled. -- Oc*tan"gu*lar*ness, n. [1913 Webster] | | Octant | n. [ L. octans, -antis. fr. octo eight. See Octave. ] 1. (Geom.) The eighth part of a circle; an arc of 45 degrees. [ 1913 Webster ] 2. (Astron. & Astrol.) The position or aspect of a heavenly body, as the moon or a planet, when half way between conjunction, or opposition, and quadrature, or distant from another body 45 degrees. [ 1913 Webster ] 3. An instrument for measuring angles (generally called a quadrant), having an arc which measures up to 9O°, but being itself the eighth part of a circle. Cf. Sextant. [ 1913 Webster ] 4. (Math. & Crystallog.) One of the eight parts into which a space is divided by three coordinate planes. [ 1913 Webster ] | | octanucleotide | n. [ Octa- + nucleotide. ] (Chem.) A molecule composed of eight nucleotide units bound to each other by phosphodiester bonds in a linear array; as, a partial digest of DNA or RNA may include octanucleotides. See octamer. [ PJC ] |
| | | |
เพิ่มคำศัพท์
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
