| self-will | (n) การดื้อดึง, See also: การถือทิฐิ, ความดื้อด้าน, ความดื้อรั้น, Syn. obstinacy, stubbornness | | self-willed | (adj) ดื้อดึง, See also: ดื้อรั้น, เอาแต่ใจตัวเอง, ถือทิฐิ, Syn. disobedient, difficult, obstinate, willful |
| | self-will | (เซลฟวิล', เซลฟ'วิล) n. ความดื้อรั้น, ความเอาแต่ใจตัว, การถือทิฐิมานะ., See also: self-willed adj. self-willedly adv. self-willedness n., Syn. stubborn willfulness |
| | | เอาแต่ใจตัวเอง | (adj) self-willed, Syn. เอาแต่ใจ, Example: ลูกเขาเป็นเด็กที่เอาแต่ใจตัวเอง เพราะพ่อแม่เลี้ยงแบบตามใจมากเกินไป, Thai Definition: ที่มีนิสัยถือเอาความต้องการของตนเป็นใหญ่โดยไม่ยินยอมผู้อื่น | | ปากแข็ง | (v) refuse to admit mistakes, See also: refuse to admit defeat, pigheaded, stubborn, self-willed, obstinate, Syn. ดึงดัน, ดื้อ, Example: หากถูกจับได้ไล่ทันต้องยืนกระต่ายขาเดียว ปากแข็ง อย่ายอมรับเป็นอันขาด, Thai Definition: พูดยืนยันหรือเถียงอย่างดื้อดันไม่ยอมจำนนข้อเท็จจริง | | เอาแต่ใจ | (v) consider only one's interests or wishes, See also: be self-willed, be self-centered, Example: การที่จะติดต่อสมาคมกับผู้อื่น เราจำต้องไม่เอาแต่ใจเราฝ่ายเดียว, Thai Definition: ถือใจตนเป็นใหญ่ | | ปากแข็ง | (v) refuse to admit mistakes, See also: refuse to admit defeat, pigheaded, stubborn, self-willed, obstinate, Syn. ดึงดัน, ดื้อ, Example: หากถูกจับได้ไล่ทันต้องยืนกระต่ายขาเดียว ปากแข็ง อย่ายอมรับเป็นอันขาด, Thai Definition: พูดยืนยันหรือเถียงอย่างดื้อดันไม่ยอมจำนนข้อเท็จจริง | | เอาแต่ใจ | (v) consider only one's interests or wishes, See also: be self-willed, be self-centered, Example: การที่จะติดต่อสมาคมกับผู้อื่น เราจำต้องไม่เอาแต่ใจเราฝ่ายเดียว, Thai Definition: ถือใจตนเป็นใหญ่ | | เอาแต่ใจตัว | (v) be headstrong, See also: be willful, be self-willed, be determined, Syn. เอาแต่ใจตัวเอง, Example: การที่เด็กมีความคิดสำคัญในตัวเองและเอาแต่ใจตัวนั้นย่อมจะไม่ช่วยให้เขาสามารถดำเนินชีวิตในสังคมกับผู้อื่นได้, Thai Definition: ถือใจตนเป็นใหญ่ |
| | ดื้อ | [deū] (adj) EN: obstinate ; stubborn ; pigheaded ; self-willed ; naughty FR: obstiné ; récalcitrant ; insoumis ; déterminé ; buté | | ดื้อดึง | [deūdeung] (adj) EN: obstinate ; stubborn ; pigheaded ; self-willed FR: tenace ; obstiné ; entêté ; têtu |
| | | | Self-will | n. [ AS. selfwill. ] One's own will, esp. when opposed to that of others; obstinacy. [ 1913 Webster ] | | Self-willed | a. Governed by one's own will; not yielding to the wishes of others; obstinate. [ 1913 Webster ] | | Self-willedness | n. Obstinacy. Sir W. Scott. [ 1913 Webster ] |
| | froward | (adj) habitually disposed to disobedience and opposition, Syn. wilful, willful, headstrong, self-willed | | self-control | (n) the trait of resolutely controlling your own behavior, Syn. possession, self-possession, self-will, self-command, will power, willpower | | stubbornness | (n) resolute adherence to your own ideas or desires, Syn. bullheadedness, obstinance, pigheadedness, self-will, obstinacy |
| | 我が強い | [ががつよい, gagatsuyoi] (adj-i) (See 我の強い) egoistic; selfish; self-willed [Add to Longdo] | | 我の強い | [がのつよい, ganotsuyoi] (adj-i) (See 我が強い) egoistic; selfish; self-willed [Add to Longdo] | | 我意 | [がい, gai] (n) self-will; obstinacy [Add to Longdo] | | 気儘勝手 | [きままかって, kimamakatte] (n, adj-na) self-willed; (doing or saying things) to suit one's own convenience [Add to Longdo] | | 勝手気まま(P);勝手気儘 | [かってきまま, kattekimama] (n, adj-na) self-willed; (doing or saying things) to suit one's own convenience; oblivious to the convenience of others; (P) [Add to Longdo] | | 得手勝手 | [えてかって, etekatte] (adj-na, n) self-willed; (doing or saying things) to suit one's own convenience [Add to Longdo] | | 驕恣;驕肆 | [きょうし, kyoushi] (n) being proud and self-willed [Add to Longdo] |
| |
add this word
You know the meaning of this word? click [add this word] to add this word to our database with its meaning, to impart your knowledge for the general benefit
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
