| ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: alienat, -alienat- |
มีผลลัพธ์ที่ไม่แสดงผลอยู่ | |
| | alienate | (เอ' ลิเนท, แอล' เยินเนท) vt. ทำให้เหินห่าง, ทำให้บาดหมาง, โอน (เงิน, ที่ดิน) , ทำให้วิกลจริต, ขับออก. -alienator n. ผู้โอนกรรมสิทธิ์ | | alienation | (เอเลียนเน' เชิน) n. การทำให้เหินห่าง, การทำให้บาดหมาง, การโอน (เงิน, ที่ดิน) , ภาวะวิกลจริต, การยุแหย่, Syn. separation | | alienation of affections | ความบาดหมางหรือเหินห่างของสามีภรรยาที่เนื่องจากบุคคลที่สาม |
| | alienate | (vt) ทำให้แตกกัน, ทำให้บาดหมาง, เปลี่ยนเจ้าของ, โอน(เงิน) | | alienation | (n) การทำให้บาดหมางกัน, การเปลี่ยนเจ้าของ, การโอน(เงิน) |
| | | | ความห่างเหิน | (n) estrangement, See also: distantness, alienation, Example: ครอบครัวเดี่ยวที่ต่างคนต่างอยู่พ่อแม่กับลูกจะมีความห่างเหินกันมากขึ้น และความผูกพันกันจะลดลง, Thai Definition: สภาวะที่ไม่สนิทสนมคุ้ยเคยเหมือนดังเก่า, ภาวะที่ไม่ค่อยได้ไปมาหาสู่ติดต่อกันเหมือนเดิม | | ห่างเหิน | (v) become estranged, See also: be alienated, keep somebody at a distance, Syn. ห่าง, เรื้อ, Example: หลายปีที่ห่างเหินกัน ทำให้ต่างคนต่างเหมือนคนแปลกหน้า, Thai Definition: ไม่สนิทสนมดังเก่า, ไม่ค่อยได้ไปมาหาสู่ หรือติดต่อกันเหมือนเดิม | | ตีห่าง | (v) act estrange, See also: act indifferent or distant, alienate, set apart, Syn. ตีตัวออกห่าง, Example: พักนี้ดูเหมือนว่าเขาจะตีห่างเธอออกไปเรื่อยๆ นะ, Count Unit: เข้าใกล้, เข้าหา, Thai Definition: ไม่คบหาสมาคมด้วยเหมือนเดิม, ไม่ใกล้ชิดเหมือนเคย, ตีตัวออกห่าง | | ห่างเห | (v) become estranged, See also: separate, be alienated, keep someone at a distance, Syn. จากกัน, แยกกัน, ห่างเหิน, Example: เธอกับเพื่อนต้องห่างเหกันไปโดยปริยายเพราะความไม่เข้าใจกัน |
| | การขาย | [kān khāi] (n) EN: sale ; selling FR: vente [ f ] ; aliénation [ f ] | | ความบ้า | [khwām bā] (n) EN: insanity ; madness ; craziness ; mania ; delirium ; mental disorder ; mental illness ; lunacy FR: folie [ f ] ; démence [ f ] ; aliénation [ f ] ; délire [ m ] ; déséquilibre mental [ m ] ; déglingue [ f ] (fam.) | | ความรู้สึกแปลกแยก | [khwām rūseuk plaēk yaēk] (n, exp) EN: feeling of alienation | | ทำให้เหินห่าง | [thamhai hoēnhāng] (v, exp) EN: alienate FR: aliéner |
| | | | | alienate | (v) make withdrawn or isolated or emotionally dissociated, Example: the boring work alienated his employees | | alienation | (n) the feeling of being alienated from other people, Syn. estrangement, disaffection | | alienation | (n) separation resulting from hostility, Syn. estrangement | | alienation | (n) (law) the voluntary and absolute transfer of title and possession of real property from one person to another, Example: the power of alienation is an essential ingredient of ownership | | alienation | (n) the action of alienating; the action of causing to become unfriendly, Example: his behavior alienated the other students | | alienation of affection | (n) a tort based on willful and malicious interference with the marriage relation by a third party without justification or excuse | | alienator | (n) an unpleasant person who causes friendly people to become indifferent or unfriendly or hostile | | alien | (v) transfer property or ownership, Syn. alienate, Example: The will aliened the property to the heirs | | estrange | (v) arouse hostility or indifference in where there had formerly been love, affection, or friendliness, Syn. disaffect, alienate, alien, Example: She alienated her friends when she became fanatically religious |
| | Abalienate | v. t. [ L. abalienatus, p. p. of abalienare; ab + alienus foreign, alien. See Alien. ] 1. (Civil Law) To transfer the title of from one to another; to alienate. [ 1913 Webster ] 2. To estrange; to withdraw. [ Obs. ] [ 1913 Webster ] 3. To cause alienation of (mind). Sandys. [ 1913 Webster ] | | Abalienation | n. [ L. abalienatio: cf. F. abaliénation. ] The act of abalienating; alienation; estrangement. [ Obs. ] [ 1913 Webster ] | | Alienate | a. [ L. alienatus, p. p. of alienare, fr. alienus. See Alien, and cf. Aliene. ] Estranged; withdrawn in affection; foreign; -- with from. [ 1913 Webster ] O alienate from God. Milton. [ 1913 Webster ] | | Alienate | v. t. [ imp. & p. p. Alienated p. pr. & vb. n. Alienating. ] 1. To convey or transfer to another, as title, property, or right; to part voluntarily with ownership of. [ 1913 Webster ] 2. To withdraw, as the affections; to make indifferent of averse, where love or friendship before subsisted; to estrange; to wean; -- with from. [ 1913 Webster ] The errors which . . . alienated a loyal gentry and priesthood from the House of Stuart. Macaulay. [ 1913 Webster ] The recollection of his former life is a dream that only the more alienates him from the realities of the present. I. Taylor. [ 1913 Webster ] | | Alienate | n. A stranger; an alien. [ Obs. ] [ 1913 Webster ] | | alienated | adj. 1. 1 socially disoriented. we live in an age of rootless alienated people
Syn. -- anomic, disoriented [ WordNet 1.5 ] 2. having become indifferent or hostile to one's peers or social group.
Syn. -- estranged [ WordNet 1.5 +PJC ] | | Alienation | n. [ F. aliénation, L. alienatio, fr. alienare, fr. alienare. See Alienate. ] 1. The act of alienating, or the state of being alienated. [ 1913 Webster ] 2. (Law) A transfer of title, or a legal conveyance of property to another. [ 1913 Webster ] 3. A withdrawing or estrangement, as of the affections. [ 1913 Webster ] The alienation of his heart from the king. Bacon. [ 1913 Webster ] 4. Mental alienation; derangement of the mental faculties; insanity; as, alienation of mind. [ 1913 Webster ] Syn. -- Insanity; lunacy; madness; derangement; aberration; mania; delirium; frenzy; dementia; monomania. See Insanity. [ 1913 Webster ] | | Alienator | n. One who alienates. [ 1913 Webster ] | | Nonalienation | n. Failure to alienate; also, the state of not being alienated. [ 1913 Webster ] |
| | 疏远 | [shū yuǎn, ㄕㄨ ㄩㄢˇ, 疏 远 / 疏 遠] to drift apart; to become estranged; to alienate; estrangement #20,121 [Add to Longdo] | | 薄厚 | [bó hòu, ㄅㄛˊ ㄏㄡˋ, 薄 厚] meanness and generosity; intimacy and alienation #75,656 [Add to Longdo] | | 党同伐异 | [dǎng tóng fá yì, ㄉㄤˇ ㄊㄨㄥˊ ㄈㄚˊ ㄧˋ, 党 同 伐 异 / 黨 同 伐 異] to be narrowly partisan; to unite with those of the same views but alienate those with different views #116,019 [Add to Longdo] | | 远人 | [yuǎn rén, ㄩㄢˇ ㄖㄣˊ, 远 人 / 遠 人] an estranged person; sb who is alienated; people far from home [Add to Longdo] |
| | 離れ | [ばなれ;はなれ, banare ; hanare] (suf) (1) (ばなれ only) separation from; loss of interest in; independence of; distancing (of oneself) from; disillusionment with; alienation from (something); (pref) (2) (はなれ only) (See 離れ座敷) detached (dwelling, room) #2,252 [Add to Longdo] | | 離反 | [りはん, rihan] (n, vs) estrangement; alienation; disaffection; (P) #18,295 [Add to Longdo] | | 異化効果 | [いかこうか, ikakouka] (n) alienation effect; Verfremdungseffekt [Add to Longdo] | | 自己疎外 | [じこそがい, jikosogai] (n) self-alienation [Add to Longdo] | | 精神錯乱 | [せいしんさくらん, seishinsakuran] (n, adj-no) mental derangement; mental confusion; alienation [Add to Longdo] | | 疎む | [うとむ, utomu] (v5m, vt) to neglect; to shun; to alienate [Add to Longdo] | | 疎んじる | [うとんじる, utonjiru] (v1, vt) to neglect; to shun; to alienate; to distance oneself from [Add to Longdo] | | 疎外 | [そがい, sogai] (n, vs) estrangement; neglect; alienation; casting out; (P) [Add to Longdo] | | 疎外感 | [そがいかん, sogaikan] (n) feeling of alienation [Add to Longdo] | | 疎隔 | [そかく, sokaku] (n, vs) alienation [Add to Longdo] | | 背離 | [はいり, hairi] (n, vs) estranged; alienated [Add to Longdo] | | 浮き上がる;浮き上る;浮上がる;浮上る | [うきあがる, ukiagaru] (v5r, vi) (1) to float; to rise to the surface; (2) to stand out; to be visible; (3) to be alienated [Add to Longdo] | | 離間 | [りかん, rikan] (n, vs) estrangement; alienation [Add to Longdo] | | 離間策 | [りかんさく, rikansaku] (n) scheme to provoke discord or alienation [Add to Longdo] | | 乖離 | [かいり, kairi] (n, vs) divergence; alienation; deviation; estrangement; separation; detachment [Add to Longdo] |
| |
เพิ่มคำศัพท์
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
