| ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: solvent, -solvent- |
มีผลลัพธ์ที่ไม่แสดงผลอยู่ | |
| | dissolvent | (ดิซอล'เวินทฺ) adj. ซึ่งสามารถละลายได้. n. ตัวละลาย, Syn. solvent | | insolvent | (อินซอล'เวินทฺ) adj. ล้มละลาย, ไม่สามารถใช้หนี้สินได้เพียงพอ, n. บุคคลที่ล้มละลาย, Syn. ruined | | resolvent | (รีซอล'เวินทฺ) adj. เกี่ยวกับการละลายหรือการแตกแยก n. ยาที่ทำให้การบวมหรือการอักเสบหายไป, วิธีแก้ปัญหา | | solvent | (ซอล'เวินทฺ) adj. สามารถละลาย, ทำให้ละลาย, สามารถชำระหนี้. n. ตัวละลาย, ตัวแก้ปัญหา, สิ่งที่อธิบาย. |
| | | Solvent extraction | การสกัดด้วยสารตัวทำละลาย [วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี] | | Solvent abuse | พฤติกรรมการใช้สารระเหยในทางที่ผิด [TU Subject Heading] | | Solvents | สารตัวทำละลาย [TU Subject Heading] | | Solvent | ตัวทำละลาย, Example: หมวดสารพิษและกากของเสีย หมายถึง ของเหลวที่ละลายสารอื่น อาจจะเป็นของแข็ง ของเหลว หรือก๊าซ ตัวทำลายนี้เป็นองค์ประกอบส่วนใหญ่ในสารละลาย <br>หมวดคุณภาพน้ำ หมายถึง ของเหลวที่ใช้ในการละลายสาร </br> [สิ่งแวดล้อม] | | Cosolvents | ตัวทำละลายร่วม [การแพทย์] | | Electrolyte Solvents | ตัวทำละลายอิเล็คโทรไลท์ [การแพทย์] | | Ethers, Solvent | โซเวนอีเทอร์ [การแพทย์] | | Extraction, Solvent | สกัดด้วยตัวทำละลาย, การสกัด, วิธีสกัดด้วยตัวทำละลาย [การแพทย์] | | solvent | ตัวทำละลาย, สารที่เป็นองค์ประกอบส่วนหนึ่งของสารละลายและเป็นส่วนที่มีปริมาณมากกว่าองค์ประกอบอีกส่วนหนึ่งซึ่งเรียกว่า ตัวละลาย [พจนานุกรมศัพท์ สสวท.] |
| | insolvent | (adj) เป็นผู้มีหนี้สินล้นพ้นตัวตามกฎหมายล้มละลาย |
| | resolvent | ตัวแก้ปัญหา [คณิตศาสตร์๑๙ ก.ค. ๒๕๔๗] |
| | ล่มจม | (v) become bankrupt, See also: go under, become insolvent, be broke, be destitute, be impoverished, go to ruin, collapse, Syn. สิ้นเนื้อประดาตัว, Example: เขาทำทุกสิ่งทุกอย่าง เพื่อไม่ให้บริษัทล่มจม, Thai Definition: สูญเสียเงินทองข้าวของจนหมดตัวหรือเกือบหมดตัว | | หมดตัว | (v) become bankrupt, See also: become insolvent, Syn. หมดกระเป๋า, หมดตูด, หมดพก, หมดเนื้อหมดตัว, สิ้นเนื้อประดาตัว, ล้มละลาย, Example: เขาผรุสวาทอย่างแสนแค้น เพราะหมดตัวจากวงไฮโล, Thai Definition: หมดเงิน, ไม่มีเงินเหลือ, ไม่มีสมบัติเหลือ, Notes: (ปาก) | | ล้มละลาย | (v) go bankrupt, See also: be insolvent, go broke, go bust, Example: รัฐบาลสามารถแก้ปัญหาไม่ให้ประเทศล้มละลาย แต่ก็ยังแก้ปัญหาของธุรกิจภาคเอกชนไม่ให้ล้มละลายไม่ได้ | | อับปาง | (v) go bankrupt, See also: become insolvent, Syn. ล่มจม, Example: เอกภาพภายในเป็นแก่นสำคัญของพรรคการเมือง ถ้าขาดไปเสียแล้ว พรรคอาจจะอับปางลงได้ | | ตัวทำละลาย | (n) solvent, Example: ของเหลวในแก้วประกอบด้วยน้ำมันกับสารตัวทำละลาย ซึ่งจะถูกนำไปกลั่นแยกเอาตัวทำละลายออกไปส่วนที่เหลือจะเป็นน้ำมันดิบ, Thai Definition: สารหรือของเหลวที่ทำให้สารอื่นละลาย | | ตัวทำละลาย | (n) solvent, Example: ของเหลวในแก้วประกอบด้วยน้ำมันกับสารตัวทำละลาย ซึ่งจะถูกนำไปกลั่นแยกเอาตัวทำละลายออกไปส่วนที่เหลือจะเป็นน้ำมันดิบ, Thai Definition: สารหรือของเหลวที่ทำให้สารอื่นละลาย | | เจ๊ง | (v) fail, See also: go bankrupt, go broke, become insolvent, fall through, Syn. ขาดทุน, Ant. กำไร, Example: เจ้าของปิดโรงงานอ้างว่าเจ๊งขาดทุนทำต่อไม่ไหวเป็นเหตุให้คนงานกว่า 5 , 000 คนตกงาน, Thai Definition: ล้มเลิกกิจการเพราะหมดทุน, Notes: (ปาก) | | กระสาย | (n) solvent, See also: excipient, added ingredient, Thai Definition: เครื่องแทรกยา เช่น น้ำเหล้า |
| | ล่มจม | [lomjom] (x) EN: become bankrupt ; go under ; become insolvent ; be broke ; be destitute ; be impoverished ; go to ruin ; collapse FR: être ruiné ; être insolvable | | ล้มละลาย | [lomlalāi] (n) EN: become bankrupt : go bankrupt ; become insolvent ; be insolvent; go broke ; go bust FR: faire faillite ; être en faillite ; faire banqueroute | | หนี้สินล้นพ้นตัว | [nīsin lonphon tūa] (x) EN: insolvent ; insolvency | | สามารถชำระหนี้ได้ | [sāmāt chamra nī dāi] (v, exp) EN: be solvent FR: être solvable | | ตัวทำละลาย | [tūathamlalāi] (n) EN: solvent FR: solvant [ m ] |
| | | | | insolvent | (adj) unable to meet or discharge financial obligations, Ant. solvent, Example: an insolvent person; an insolvent estate | | solvent | (n) a liquid substance capable of dissolving other substances, Syn. resolvent, dissolvent, dissolver, dissolving agent, Example: the solvent does not change its state in forming a solution | | solvent | (adj) capable of meeting financial obligations, Ant. insolvent | | alkahest | (n) hypothetical universal solvent once sought by alchemists, Syn. universal solvent, alcahest | | bankrupt | (n) someone who has insufficient assets to cover their debts, Syn. insolvent | | solution | (n) a statement that solves a problem or explains how to solve the problem, Syn. result, answer, resolution, solvent, Example: they were trying to find a peaceful solution; the answers were in the back of the book; he computed the result to four decimal places |
| | Absolvent | a. [ L. absolvens, p. pr. of absolvere. ] Absolving. [ R. ] Carlyle. [ 1913 Webster ] | | Absolvent | n. An absolver. [ R. ] Hobbes. [ 1913 Webster ] | | Dissolvent | n. 1. That which has the power of dissolving or melting other substances, esp. by mixture with them; a menstruum; a solvent. [ 1913 Webster ] Melted in the crucible dissolvents. A. Smith. [ 1913 Webster ] The secret treaty of December acted as an immediate dissolvent to the truce. Mothley. [ 1913 Webster ] 2. (Med.) A remedy supposed capable of dissolving concretions in the body, such as calculi, tubercles, etc. [ 1913 Webster ] | | dissolvent | a. [ L. dissolvens, -entis, p. pr. of dissolvere. ] Having power to dissolve power to dissolve a solid body; as, the dissolvent juices of the stomach. Ray. [ 1913 Webster ] | | Insolvent | a. [ Pref. in- not + solvent: cf. OF. insolvent. ] (Law) (a) Not solvent; not having sufficient estate to pay one's debts; unable to pay one's debts as they fall due, in the ordinary course of trade and business; as, in insolvent debtor. (b) Not sufficient to pay all the debts of the owner; as, an insolvent estate. (c) Relating to persons unable to pay their debts. [ 1913 Webster ]
Insolvent law, or
Act of insolvency, a law affording relief, -- subject to various modifications in different States, -- to insolvent debtors, upon their delivering up their property for the benefit of their creditors; bankruptcy law. See Bankrupt law, under Bankrupt, a. [ 1913 Webster ]
| | Insolvent | n. (Law) One who is insolvent; as insolvent debtor; -- in England, before 1861, especially applied to persons not traders. Bouvier. [ 1913 Webster ] | | Nonsolvent | a. Not solvent; insolvent. [ 1913 Webster ] | | Nonsolvent | n. An insolvent. [ 1913 Webster ] | | Resolvent | a. Having power to resolve; causing solution; solvent. [ 1913 Webster ] | | Resolvent | n. [ L. resolvens, p. pr. of resolvere: cf. F. résolvant. See Resolve. ] 1. That which has the power of resolving, or causing solution; a solvent. [ 1913 Webster ] 2. (Med.) That which has power to disperse inflammatory or other tumors; a discutient; anything which aids the absorption of effused products. Coxe. [ 1913 Webster ] 3. (Math.) An equation upon whose solution the solution of a given pproblem depends. [ 1913 Webster ] | | Solvent | a. [ L. solvens, p. pr. of solvere. See Solvable. ] 1. Having the power of dissolving; dissolving; as, a solvent fluid. “The solvent body.” Boyle. [ 1913 Webster ] 2. Able or sufficient to pay all just debts; as, a solvent merchant; the estate is solvent. [ 1913 Webster ] | | Solvent | n. (Chem.) A substance (usually liquid) suitable for, or employed in, solution, or in dissolving something; as, water is the appropriate solvent of most salts, alcohol of resins, ether of fats, and mercury or acids of metals, etc. [ 1913 Webster ] 2. That which resolves; as, a solvent of mystery. [ 1913 Webster ] |
| | | | |
เพิ่มคำศัพท์
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
