| ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -de-fat-, *de-fat* |
| (เนื่องจากผลลัพธ์จากการค้นหา -de-fat- มีน้อย ระบบจึงเลือกคำใหม่ให้โดยอัตโนมัติ: defeat) |
มีผลลัพธ์ที่ไม่แสดงผลอยู่ | defeat | (n) ความพ่ายแพ้, See also: ความปราชัย, Syn. conquest, licking subjugation | | defeat | (n) ความสิ้นหวัง, See also: ความผิดหวัง, ความล้มเหลว, Syn. failure, loss, Ant. success, triumph, victory | | defeat | (vt) ทำลาย (ชื่อเสียง), See also: ลบล้าง, Syn. baffle, confound, foil, frustrate | | defeat | (vt) ทำให้พ่ายแพ้, See also: เอาชนะ, ทำให้ล้มเหลว, Syn. conquer, crush, rout, vanquish, overcome, overpower, overwhelm, Ant. lose, submit, surrender, yield |
| | |
| | ตีเมือง | (v) attack (a city or country), See also: defeat, Syn. โจมตีเมือง, ตีบ้านตีเมือง, Example: ข้าศึกตั้งค่ายล้อมเมืองเป็นเวลาหนึ่งเดือน และในที่สุดก็สามารถตีเมืองได้อย่างง่ายดาย, Thai Definition: ใช้กำลังทหารเข้าโจมตีบ้านเมือง | | ปราชัย | (n) defeat, See also: failure, rout, Syn. ความพ่ายแพ้, การแพ้, Ant. ชัยชนะ, Example: สงครามโลกครั้งที่ 2 ปิดฉากลงด้วยความปราชัยของฝ่ายญี่ปุ่นในวันที่15 สิงหาคม 2488, Count Unit: ครั้ง | | ความพ่ายแพ้ | (n) defeat, See also: beating, Syn. ความปราชัย, ความแพ้พ่าย, Ant. การชนะ, Example: การสู้รบครั้งนี้ ฝ่ายกบฏได้รับความพ่ายแพ้โดยสิ้นเชิง | | ความปราชัย | (n) defeat, See also: vanquishment, rout, Syn. ความพ่ายแพ้, ความแพ้พ่าย, Ant. ชัยชนะ, Example: สงครามโลกครั้งที่ 2 ปิดฉากลงด้วยความปราชัยของฝ่ายญี่ปุ่นในวันที่ 15 สิงหาคม 2488 | | สยบ | (v) defeat, See also: beat, conquer, overcome, Example: ท่านผู้บังคับบัญชาสามารถสยบการเคลื่อนไหวของฝ่ายทหารให้ราบคาบลงได้, Thai Definition: ทำให้พ่ายแพ้ |
| | | | | | defeat | (n) an unsuccessful ending to a struggle or contest, Syn. licking, Ant. victory, Example: it was a narrow defeat; the army's only defeat; they suffered a convincing licking | | defeated | (n) people who are defeated, Syn. discomfited, Example: the Romans had no pity for the defeated | | defeated | (adj) beaten or overcome; not victorious, Ant. undefeated, Example: the defeated enemy | | defeated | (adj) disappointingly unsuccessful, Syn. foiled, thwarted, frustrated, discomfited, disappointed, Example: disappointed expectations and thwarted ambitions; their foiled attempt to capture Calais; many frustrated poets end as pipe-smoking teachers; his best efforts were thwarted | | defeatism | (n) acceptance of the inevitability of defeat | | defeatist | (n) someone who is resigned to defeat without offering positive suggestions, Syn. negativist |
| | Defeat | n. [ Cf. F. défaite, fr. défaire. See Defeat, v. ] 1. An undoing or annulling; destruction. [ Obs. ] [ 1913 Webster ] Upon whose property and most dear life
A damned defeat was made. Shak. [ 1913 Webster ] 2. Frustration by rendering null and void, or by prevention of success; as, the defeat of a plan or design. [ 1913 Webster ] 3. An overthrow, as of an army in battle; loss of a battle; repulse suffered; discomfiture; -- opposed to victory. [ 1913 Webster ] | | Defeat | v. t. [ imp. & p. p. Defeated; p. pr. & vb. n. Defeating. ] [ From F. défait, OF. desfait, p. p. ofe défaire, OF. desfaire, to undo; L. dis- + facere to do. See Feat, Fact, and cf. Disfashion. ] 1. To undo; to disfigure; to destroy. [ Obs. ] [ 1913 Webster ] His unkindness may defeat my life. Shak. [ 1913 Webster ] 2. To render null and void, as a title; to frustrate, as hope; to deprive, as of an estate. [ 1913 Webster ] He finds himself naturally to dread a superior Being that can defeat all his designs, and disappoint all his hopes. Tillotson. [ 1913 Webster ] The escheators . . . defeated the right heir of his succession. Hallam. [ 1913 Webster ] In one instance he defeated his own purpose. A. W. Ward. [ 1913 Webster ] 3. To overcome or vanquish, as an army; to check, disperse, or ruin by victory; to overthrow. [ 1913 Webster ] 4. To resist with success; as, to defeat an assault. [ 1913 Webster ] Sharp reasons to defeat the law. Shak. Syn. -- To baffle; disappoint; frustrate. [ 1913 Webster ] | | defeatism | n. acceptance of the inevitability of defeat. [ WordNet 1.5 ] | | Defeature | n. [ OF. desfaiture a killing, disguising, prop., an undoing. See Defeat, and cf. Disfeature. ] 1. Overthrow; defeat. [ Obs. ] “Nothing but loss in their defeature.” Beau. & Fl. [ 1913 Webster ] 2. Disfigurement; deformity. [ Obs. ] “Strange defeatures in my face.” Shak. [ 1913 Webster ] | | Defeatured | p. p. Changed in features; deformed. [ R. ] [ 1913 Webster ] Features when defeatured in the . . . way I have described. De Quincey. [ 1913 Webster ] |
| |
เพิ่มคำศัพท์
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
