| ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -groak-, *groak* |
| (Few results found for -groak- automatically try groan) |
| groak | (v) look or stare at longingly, Example: The dog his master who was eating a sausage | | groan | (n) an utterance expressing pain or disapproval, Syn. moan | | groan | (v) indicate pain, discomfort, or displeasure, Syn. moan, Example: The students groaned when the professor got out the exam booklets; The ancient door soughed when opened | | groaner | (n) a person who groans |
| |
| | | โอดโอย | (v) groan, See also: moan, Example: ชายหนุ่มบิดตัวร้องโอดโอยอยู่ลั่นๆ, Thai Definition: ร้อง เพราะความเจ็บปวด | | ครวญ | (v) groan, See also: lament, mourn, bemoan, cry over, complain, Syn. รำพัน, รำพึงรำพัน, รำพึง, โอดครวญ, คร่ำครวญ, Example: พ่อค้าท้องถิ่นต่างก็ครวญว่ากิจการของเขารอวันตาย | | ครวญคราง | (v) groan, See also: lament, moan, mourn, wail, bewail, Syn. ร่ำไห้, ครวญ, ร้องครวญ, Example: ผู้เคราะห์ร้ายครวญครางด้วยความเจ็บปวด | | คราง | (v) groan, See also: moan, Syn. ครวญ, ร้อง, ครวญคราง, Example: คนไข้ครางด้วยความเจ็บปวดเมื่อพยาบาลทำแผล, Thai Definition: ร้องเบาๆ เรื่อยๆ ด้วยความเจ็บปวด หรือร้องลากยาวๆ | | เทวศ | (n) groan, See also: moan, cry, bemoan, lament, bewail, deplore, grumble, complain, murmur, Syn. เทวษ, Thai Definition: การคร่ำครวญ | | รำพึง | (v) groan, See also: lament, mourn, bemoan, cry over, complain, Syn. รำพัน, รำพึงรำพัน, โอดครวญ, คร่ำครวญ, Example: พ่อค้าท้องถิ่นต่างก็รำพึงเป็นเสียงเดียวกันว่ากิจการของเขารอวันตาย |
| | | | | | Groan | v. t. To affect by groans. [ 1913 Webster ] | | Groan | n. A low, moaning sound; usually, a deep, mournful sound uttered in pain or great distress; sometimes, an expression of strong disapprobation; as, the remark was received with groans. [ 1913 Webster ] Such groans of roaring wind and rain. Shak. [ 1913 Webster ] The wretched animal heaved forth such groans. Shak. [ 1913 Webster ] | | groan | v. i. [ imp. & p. p. Groaned p. pr. & vb. n. Groaning. ] [ OE. gronen, granen, granien, AS. grānian, fr. the root of grennian to grin. √35. See 2d Grin, and cf. Grunt. ] 1. To give forth a low, moaning sound in breathing; to utter a groan, as in pain, in sorrow, or in derision; to moan. [ 1913 Webster ] For we . . . do groan, being burdened. 2 Cor. v. 4. [ 1913 Webster ] He heard the groaning of the oak. Sir W. Scott. [ 1913 Webster ] 2. To strive after earnestly, as with groans. [ 1913 Webster ] Nothing but holy, pure, and clear,
Or that which groaneth to be so. Herbert. [ 1913 Webster ] | | Groanful | a. Agonizing; sad. [ Obs. ] Spenser. [ 1913 Webster ] |
| |
add this word
You know the meaning of this word? click [add this word] to add this word to our database with its meaning, to impart your knowledge for the general benefit
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
