| (เนื่องจากผลลัพธ์จากการค้นหา disliken มีน้อย ระบบจึงเลือกคำใหม่ให้โดยอัตโนมัติ: dislike) |
มีผลลัพธ์ที่ไม่แสดงผลอยู่ | Disliken | v. t. To make unlike; to disguise. [ Obs. ] Shak. [ 1913 Webster ] | | Dislikeness | n. Unlikeness. [ R. ] Locke. [ 1913 Webster ] | | Dislike | v. t. [ imp. & p. p. Disliked p. pr. & vb. n. Disliking. ] 1. To regard with dislike or aversion; to disapprove; to disrelish. [ 1913 Webster ] Every nation dislikes an impost. Johnson. [ 1913 Webster ] 2. To awaken dislike in; to displease. “Disliking countenance.” Marston. “It dislikes me.” Shak. [ 1913 Webster ] | | dislike | n. 1. A feeling of positive and usually permanent aversion to something unpleasant, uncongenial, or offensive; disapprobation; repugnance; displeasure; disfavor; -- the opposite of liking or fondness. [ 1913 Webster ] God's grace . . . gives him continual dislike to sin. Hammond. [ 1913 Webster ] The hint malevolent, the look oblique,
The obvious satire, or implied dislike. Hannah More. [ 1913 Webster ] We have spoken of the dislike of these excellent women for Sheridan and Fox. J. Morley. [ 1913 Webster ] His dislike of a particular kind of sensational stories. A. W. Ward. [ 1913 Webster ] 2. Discord; dissension. [ Obs. ] Fairfax. Syn. -- Distaste; disinclination; disapprobation; disfavor; disaffection; displeasure; disrelish; aversion; reluctance; repugnance; disgust; antipathy. -- Dislike, Aversion, Reluctance, Repugnance, Disgust, Antipathy. Dislike is the more general term, applicable to both persons and things and arising either from feeling or judgment. It may mean little more than want of positive liking; but antipathy, repugnance, disgust, and aversion are more intense phases of dislike. Aversion denotes a fixed and habitual dislike; as, an aversion to or for business. Reluctance and repugnance denote a mental strife or hostility something proposed (repugnance being the stronger); as, a reluctance to make the necessary sacrifices, and a repugnance to the submission required. Disgust is repugnance either of taste or moral feeling; as, a disgust at gross exhibitions of selfishness. Antipathy is primarily an instinctive feeling of dislike of a thing, such as most persons feel for a snake. When used figuratively, it denotes a correspondent dislike for certain persons, modes of acting, etc. Men have an aversion to what breaks in upon their habits; a reluctance and repugnance to what crosses their will; a disgust at what offends their sensibilities; and are often governed by antipathies for which they can give no good reason. [ 1913 Webster ] | | dislikeful | a. Full of dislike; disaffected; malign; disagreeable. [ Obs. ] Spenser. [ 1913 Webster ] | | dislikelihood | n. The want of likelihood; improbability. Sir W. Scott. [ 1913 Webster ] | | Disliker | n. One who dislikes or disrelishes. [ 1913 Webster ] |
| | dislike | (n) ความไม่ชอบ, See also: ความเบื่อหน่าย, Syn. aversion, antipathy, distaste, Ant. approval, admiration | | dislike | (vt) ไม่ชอบ, See also: ไม่ยอมรับ, ปฏิเสธ, Syn. disesteem, displeasure |
| |
| | เหม็นหน้า | (v) dislike, See also: despise, detest, hate, loathe, Syn. เบื่อหน้า, Example: เขามาที่นี่บ่อยจนฉันรู้สึกเหม็นหน้า | | เขม่น | (v) dislike, See also: feel antipathy, feel repulsion, Syn. เหม็นหน้า, กระเหม่น, หมั่นไส้, เกลียด, Example: อย่าทำตัวเด่นมาก เดี๋ยวจะโดนกลุ่มโน้นเขม่นเอา, Thai Definition: รู้สึกไม่ชอบหน้าหรือไม่พอใจ, Notes: (ปาก) | | หมั่นไส้ | (v) dislike, See also: despise, detest, hate, disapprove, loathe, Syn. มันไส้, ชังน้ำหน้า, Ant. รัก, ชอบ, Example: ดิฉันหมั่นไส้เธอมากที่ทำกิริยาดีใจเกินควร เมื่อเขาชวนเธอไปกินข้าวด้วย | | ชังน้ำหน้า | (v) dislike, See also: hate, abhor, detest, despise, loathe, recoil from, Syn. ไม่ชอบหน้า, เกลียด, Ant. รัก, ชอบ, Example: คุณหญิงรู้สึกชังน้ำหน้าแม่สะใภ้คนใหม่ทันทีที่ได้พบ | | มันไส้ | (v) dislike, See also: be repelled by, Syn. หมั่นไส้, ชังน้ำหน้า, Ant. รัก, ชอบ, Example: คุณหญิงมันไส้แม่สะใภ้คนใหม่, Thai Definition: ไม่ชอบใจการกระทำที่เกินสมควร | | มันไส้ | (v) dislike, See also: be repelled by, Syn. หมั่นไส้, ชังน้ำหน้า, Ant. รัก, ชอบ, Example: คุณหญิงมันไส้แม่สะใภ้คนใหม่, Thai Definition: ไม่ชอบใจการกระทำที่เกินสมควร | | เดียดฉันท์ | (v) dislike, See also: have a bias against, detest, be prejudiced against, loathe, disgust, hate, Syn. ไม่พอใจ, รังเกียจ, ลำเอียง, เกลียด, ขยะแขยง, Ant. ชอบ, รัก, Example: ในสังคมวัตถุนิยมเช่นปัจจุบัน หากแต่งตัวมอซอ ผู้คนก็จะรังเกียจเดียดฉันท์ | | ความรังเกียจ | (n) dislike, See also: hate, hatred, detestability, loathing, Syn. ความเกลียด, ความเกลียดชัง, Ant. ความชอบ, Example: หากเราแสดงความรังเกียจต่อผู้ป่วยโรคเอดส์ จะทำให้กำลังใจของผู้ป่วยลดลง |
| | ความไม่ชอบ | [khwām mai chøp] (n) EN: dislike FR: aversion [ f ] | | ไม่ชอบ | [mai chøp] (v, exp) EN: dislike FR: ne pas apprécier ; ne pas aimer |
| | | | | | dislike | (n) a feeling of aversion or antipathy, Ant. liking, Example: my dislike of him was instinctive | | dislike | (v) have or feel a dislike or distaste for, Ant. like, Example: I really dislike this salesman |
|
เพิ่มคำศัพท์
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
