| ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -elenge-, *elenge* |
| (เนื่องจากผลลัพธ์จากการค้นหา elenge มีน้อย ระบบจึงเลือกคำใหม่ให้โดยอัตโนมัติ: revenge) |
มีผลลัพธ์ที่ไม่แสดงผลอยู่ | Elenge | a. [ Cf. AS. ellende foreign, strange, G. elend miserable. ] Sorrowful; wretched; full of trouble. [ Obs. ] Chaucer. [ 1913 Webster ] | | Elengeness | n. Loneliness; misery. [ Obs. ] [ 1913 Webster ] | | Revenge | v. t. [ imp. & p. p. Revenged p. pr. & vb. n. Revenging ] [ OF. revengier, F. revancher; pref. re- re- + OF. vengier to avenge, revenge, F. venger, L. vindicare. See Vindicate, Vengerance, and cf. Revindicate. ] 1. To inflict harm in return for, as an injury, insult, etc.; to exact satisfaction for, under a sense of injury; to avenge; -- followed either by the wrong received, or by the person or thing wronged, as the object, or by the reciprocal pronoun as direct object, and a preposition before the wrong done or the wrongdoer. [ 1913 Webster ] To revenge the death of our fathers. Ld. Berners. [ 1913 Webster ] The gods are just, and will revenge our cause. Dryden. [ 1913 Webster ] Come, Antony, and young Octavius, come,
Revenge yourselves alone on Cassius. Shak. [ 1913 Webster ] 2. To inflict injury for, in a spiteful, wrong, or malignant spirit; to wreak vengeance for maliciously. [ 1913 Webster ] Syn. -- To avenge; vindicate. See Avenge. [ 1913 Webster ] | | Revenge | n. 1. The act of revenging; vengeance; retaliation; a returning of evil for evil. [ 1913 Webster ] Certainly, in taking revenge, a man is even with his enemy; but in passing it over he is superior. Bacon. [ 1913 Webster ] 2. The disposition to revenge; a malignant wishing of evil to one who has done us an injury. [ 1913 Webster ] Revenge now goes
To lay a complot to betray thy foes. Shak. [ 1913 Webster ] The indulgence of revenge tends to make men more savage and cruel. Kames. [ 1913 Webster ] | | Revenge | v. i. To take vengeance; -- with upon. [ Obs. ] “A bird that will revenge upon you all.” Shak. [ 1913 Webster ] | | Revengeable | a. Capable of being revenged; as, revengeable wrong. Warner. [ 1913 Webster ] | | Revengeance | n. Vengeance; revenge. [ Obs. ] [ 1913 Webster ] | | Revengeful | a. Full of, or prone to, revenge; vindictive; malicious; revenging; wreaking revenge. [ 1913 Webster ] If thy revengeful heart can not forgive. Shak. [ 1913 Webster ] May my hands . . .
Never brandish more revengeful steel. Shak. [ 1913 Webster ] Syn. -- Vindictive; vengeful; resentful; malicious. [ 1913 Webster ] -- Re*venge"ful*ly, adv. -- Re*venge"ful*ness, n. [ 1913 Webster ] | | Revengeless | a. Unrevenged. [ Obs. ] Marston. [ 1913 Webster ] | | Revengement | n. Revenge. [ Obs. ] [ 1913 Webster ] He 'll breed revengement and a scourge for me. Shak. [ 1913 Webster ] | | Revenger | n. One who revenges. Shak. [ 1913 Webster ] |
| |
| | revenge | (vt) แก้แค้น, See also: แก้เผ็ด, ล้างแค้น, Syn. avenge, retaliate | | revenge | (n) การแก้แค้น, See also: การล้างแค้น, Syn. avengement, repetition | | revenge | (n) ความต้องการที่จะแก้แค้น, See also: ความพยาบาท, Syn. retaliation, vengeance |
| | | คิดบัญชี | (v) revenge, See also: get even with, retaliate, Syn. ล้างแค้น, แก้แค้น, Example: งานนี้เขาจะต้องคิดบัญชีกับเพื่อนรักที่ทำเขาเสียเจ็บแสบเป็นแน่ | | แก้เผ็ด | (v) revenge, See also: avenge, get even with, vindicate, retaliate, take vengeance on, pay back, Syn. แก้แค้น, ล้างแค้น, Example: เขาพยายามจะแก้เผ็ดศัตรูของเขาอยู่, Thai Definition: ทำตอบแก่ผู้ที่เคยทำความเจ็บปวดให้แก่ตัวไว้เพื่อให้สาสมกัน | | ความพยาบาท | (n) revenge, See also: vengeance, vengefulness, malice, vindictiveness, vendetta, Syn. ความอาฆาต, ความแค้น, การปองร้าย, Ant. การให้อภัย, Example: ความพยาบาทระหว่างสองตระกูลนี้สืบเนื่องกันมาเกือบหนึ่งศตวรรษ, Thai Definition: การผูกใจเจ็บและอยากแก้แค้น | | จองเวร | (v) revenge, See also: vindicate, be retributive, Syn. จองเวรจองกรรม, อาฆาตพยาบาท, Ant. ให้อภัย, อโหสิกรรม, Example: อิทธิพลของศาสนาทำให้คนมีจิตใจเมตตาต่อกัน ไม่ผูกพยาบาท อาฆาต หรือจองเวรต่อกัน, Thai Definition: มุ่งพยาบาท |
| | การแก้เผ็ด | [kān kaēphet] (n) EN: revenge FR: vengeance [ f ] |
| | | | | | revenge | (v) take revenge for a perceived wrong, Syn. retaliate, avenge, Example: He wants to avenge the murder of his brother | | revengeful | (adj) disposed to seek revenge or intended for revenge; - Shakespeare; - M.R.Cohen, Syn. vindictive, vengeful, Example: more vindictive than jealous love; punishments...essentially vindictive in their nature | | revengefully | (adv) in a vindictive, revengeful manner, Syn. vengefully, vindictively, Example: he plotted vindictively against his former superiors |
| |
เพิ่มคำศัพท์
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
