| ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -accuse-, *accuse* |
มีผลลัพธ์ที่ไม่แสดงผลอยู่ | |
| | พูดว่า | (v) blame, See also: accuse, Syn. นินทา, กล่าวร้าย, กล่าวโทษ, ตำหนิ, ว่าร้าย, Example: เขาพูดว่าให้เจ็บแสบเธอยังไม่รู้สึกตัวอีกหรือ | | ต้องคดี | (v) accuse, See also: charge, sue, prosecute, Syn. ถูกฟ้อง, เป็นคดี, เป็นความ, Ant. พ้นคดี, หลุดคดี, Example: นักธุรกิจผู้หนึ่งต้องคดีหลบเลี่ยงภาษีอยู่ในขณะนี้กำลังเดินทางออกนอกประเทศไทยไปยังประเทศใกล้เคียง, Thai Definition: ถูกกล่าวหาหรือถูกฟ้องในคดีอาญา | | กล่าวโทษ | (v) accuse, See also: charge, allege, blame, impeach, Syn. กล่าวหา, Example: คนปกติธรรมดามีจำนวนไม่น้อยทีเดียวที่ชอบกล่าวโทษคนอื่น, Thai Definition: แจ้งว่ากระทำผิด | | หา | (v) accuse, See also: impeach, charge, denounce, blame, indict, Syn. ฟ้อง, กล่าวโทษ, กล่าวหา, Example: ทุกคนหาว่าเขาเป็นคนขโมยเงินไป, Thai Definition: กล่าวโทษผู้อื่น เช่น โจทก์หาว่า… | | หาความ | (v) accuse, See also: charge, blame, denounce, allege, indict, incriminate, Syn. กล่าวโทษ, ใส่ความ, ใส่โทษ | | กล่าวหา | (v) accuse, See also: charge, Syn. ฟ้อง, กล่าวโทษ, Ant. ยกฟ้อง, Example: ตำรวจกล่าวหาว่าเขาฉ้อฉลลูกค้าโดยการปลอมปนสินค้า, Thai Definition: แจ้งว่าผู้อื่นได้กระทำความผิด | | หาความ | (v) accuse, See also: charge, blame, denounce, allege, indict, incriminate, Syn. กล่าวโทษ, ใส่ความ, ใส่โทษ |
| | | | | | accuse | (v) bring an accusation against; level a charge against, Syn. criminate, impeach, incriminate, Example: The neighbors accused the man of spousal abuse | | accused | (n) a defendant in a criminal proceeding | | accuser | (n) someone who imputes guilt or blame |
| | Accuse | n. Accusation. [ Obs. ] Shak. [ 1913 Webster ] | | Accuse | v. t. [ imp. & p. p. Accused p. pr. & vb. n. Accusing. ] [ OF. acuser, F. accuser, L. accusare, to call to account, accuse; ad + causa cause, lawsuit. Cf. Cause. ] 1. To charge with, or declare to have committed, a crime or offense; (Law) to charge with an offense, judicially or by a public process; -- with of; as, to accuse one of a high crime or misdemeanor. [ 1913 Webster ] Neither can they prove the things whereof they now accuse me. Acts xxiv. 13. [ 1913 Webster ] We are accused of having persuaded Austria and Sardinia to lay down their arms. Macaulay. [ 1913 Webster ] 2. To charge with a fault; to blame; to censure. [ 1913 Webster ] Their thoughts the meanwhile accusing or else excusing one another. Rom. ii. 15. [ 1913 Webster ] 3. To betray; to show. [ R. ] Sir P. Sidney. [ 1913 Webster ] Syn. -- To charge; blame; censure; reproach; criminate; indict; impeach; arraign. -- To Accuse, Charge, Impeach, Arraign. These words agree in bringing home to a person the imputation of wrongdoing. To accuse is a somewhat formal act, and is applied usually (though not exclusively) to crimes; as, to accuse of treason. Charge is the most generic. It may refer to a crime, a dereliction of duty, a fault, etc.; more commonly it refers to moral delinquencies; as, to charge with dishonesty or falsehood. To arraign is to bring (a person) before a tribunal for trial; as, to arraign one before a court or at the bar public opinion. To impeach is officially to charge with misbehavior in office; as, to impeach a minister of high crimes. Both impeach and arraign convey the idea of peculiar dignity or impressiveness. [ 1913 Webster ] | | Accused | a. Charged with offense; as, an accused person. [ 1913 Webster ] Commonly used substantively; as, the accused, one charged with an offense; the defendant in a criminal case. [ 1913 Webster ] | | Accusement | n. [ OF. acusement. See Accuse. ] Accusation. [ Obs. ] Chaucer. [ 1913 Webster ] | | Accuser | n. [ OE. acuser, accusour; cf. OF. acuseor, fr. L. accusator, fr. accusare. ] One who accuses; one who brings a charge of crime or fault. [ 1913 Webster ] |
|
เพิ่มคำศัพท์
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
