| (เนื่องจากผลลัพธ์จากการค้นหา ahlgrim มีน้อย ระบบจึงเลือกคำใหม่ให้โดยอัตโนมัติ: pilgrim) |
มีผลลัพธ์ที่ไม่แสดงผลอยู่ | |
| | | แสวงบุญ | (v) pilgrimage, See also: pilgrim, Example: ชาวฮินดูจะจารึกแสวงบุญ ไปบูชาพระศิวะ พระนารายณ์ตรงสุดแผ่นดินของอินเดียที่ถือว่าเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์, Thai Definition: จาริกไปบำเพ็ญกิจศาสนา | | จาริก | (n) pilgrim, See also: traveler, wayfarer, Syn. จารึก, Example: ทุกวันนี้วิชิตทำตัวเป็นจาริกเที่ยวแสวงบุญไปในที่ต่างๆ, Count Unit: คน, Thai Definition: ผู้ท่องเที่ยวไปหรือสั่งสอนเพื่อแสวงบุญเป็นต้น |
| | จาริก | [jārik] (n) EN: pilgrim FR: pèlerin [ m ] |
| | | | pilgrim | (n) someone who journeys in foreign lands | | pilgrim | (n) one of the colonists from England who sailed to America on the Mayflower and founded the colony of Plymouth in New England in 1620, Syn. Pilgrim Father | | pilgrim | (n) someone who journeys to a sacred place as an act of religious devotion | | pilgrimage | (n) a journey to a sacred place, Syn. pilgrim's journey | | pilgrim's progress | (n) an allegory written by John Bunyan in 1678 |
| | Pilgrim | n. [ OE. pilgrim, pelgrim, pilegrim, pelegrim; cf. D. pelgrim, OHG. piligrīm, G. pilger, F. pèlerin, It. pellegrino; all fr. L. peregrinus a foreigner, fr. pereger abroad; per through + ager land, field. See Per-, and Acre, and cf. Pelerine, Peregrine. ] 1. A wayfarer; a wanderer; a traveler; a stranger. [ 1913 Webster ] Strangers and pilgrims on the earth. Heb. xi. 13. [ 1913 Webster ] 2. One who travels far, or in strange lands, to visit some holy place or shrine as a devotee; as, a pilgrim to Loretto; Canterbury pilgrims. See Palmer. P. Plowman. [ 1913 Webster ] | | Pilgrim | a. Of or pertaining to a pilgrim, or pilgrims; making pilgrimages. “With pilgrim steps.” Milton. [ 1913 Webster ]
Pilgrim fathers, a name popularly given to the one hundred and two English colonists who landed from the Mayflower and made the first settlement in New England at Plymouth in 1620. They were separatists from the Church of England, and most of them had sojourned in Holland. [ 1913 Webster ]
| | Pilgrim | v. i. To journey; to wander; to ramble. [ R. ] Grew. Carlyle. [ 1913 Webster ] | | Pilgrimage | n. [ OE. pilgrimage, pelgrinage; cf. F. pèlerinage. ] 1. The journey of a pilgrim; a long journey; especially, a journey to a shrine or other sacred place. Fig., the journey of human life. Shak. [ 1913 Webster ] The days of the years of my pilgrimage. Gen. xlvii. 9. [ 1913 Webster ] 2. A tedious and wearisome time. [ 1913 Webster ] In prison hast thou spent a pilgrimage. Shak. [ 1913 Webster ] Syn. -- Journey; tour; excursion. See Journey. [ 1913 Webster ] | | Pilgrimize | v. i. To wander as a pilgrim; to go on a pilgrimage. [ Obs. ] B. Jonson. [ 1913 Webster ] |
| | |
เพิ่มคำศัพท์
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
