| ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -contu-, *contu* |
มีผลลัพธ์ที่ไม่แสดงผลอยู่ | contuse | (vi) ฟกช้ำ, Syn. bruise | | contumacy | (n) การดื้อรั้น, Syn. insubordination, disobedience | | contumely | (n) การสบประมาท, See also: การดูหมิ่น, การเหยียดหยาม, Syn. abuse, insult, revilement | | contusion | (n) รอยฟกช้ำ, Syn. bruise, black-and-blue mark | | contumacious | (adj) ดื้อรั้น, See also: ดื้อดึง, รั้น |
| |
| | contumacious | (คอนทุเม'เชิส) adj. ดื้อรั้น, แข็งข้อ, ไม่ยอมเชื่อฟัง, See also: contumacity n. ดูcontumacious, Syn. obdurate | | contumacy | (คอน'ทุมะซี) n. การดื้อรั้น, การแข็งข้อ, Syn. stubborness | | contumely | (คอน'ทุมะลี) n. การดูหมิ่น, ความหยิ่งยะโสที่เป็นการดูหมิ่น, การสบประมาท., See also: contumelious adj., Syn. insolence | | contuse | (คันทูซ') vt. ทำให้ฟกช้ำดำเขียว., See also: contusive. adj. ดูcontuse | | contusion | (คันทู'เชิน) n. บาดแผลฟกช้ำดำเขียว |
| | contumacious | ขัดขืนอำนาจศาล [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] | | contumacy | การจงใจไม่ไปศาล, การจงใจขัดคำสั่งศาล [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] | | contumax | ผู้ต้องหาที่ไม่ยอมไปศาล [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] | | contused wound | บาดแผลช้ำ [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] | | contusion; bruise | รอยฟกช้ำ [ มีความหมายเหมือนกับ ecchymosis และ suggillation ๑ ] [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| | | ฟก | (adj) contused, See also: bruised, Syn. บวมช้ำ, ฟกช้ำ, Example: ที่ขาของนักเรียนหญิงมีรอยฟกเป็นดวงๆ อย่างเห็นได้ชัด, Thai Definition: ที่เป็นรอยจ้ำๆ เพราะถูกกระทบกระแทกอย่างแรงหรือบ่อยๆ | | ฟกช้ำ | (adj) bruised, See also: contused, Syn. บวมช้ำ, ฟกช้ำดำเขียว, Example: ร่างกายของหล่อนปรากฏริ้วรอยฟกช้ำเหมือนเพิ่งผ่านการถูกรุมรังแกจากฝูงผู้แข็งแรง, Thai Definition: ที่เป็นรอยจ้ำๆ เพราะถูกกระทบกระแทกอย่างแรงหรือบ่อยๆ | | จ้ำ | (n) bruise, See also: contusion, Syn. รอยช้ำ, รอยฟกช้ำดำเขียว, Example: พรายย้ำมีลักษณะเป็นจ้ำๆ สีม่วง มีอาการคันด้วย, Count Unit: จ้ำ | | ห้อ | (v) bruise, See also: contuse, Example: เพราะถูกกระแทกอย่างแรงแผลนั้นจึงห้อเลือด, Thai Definition: ระบมเพราะถูกกระทบอย่างแรง มักใช้คู่กับคำ เลือด เป็น ห้อเลือด | | ห้อเลือด | (v) bruise, See also: contuse, Syn. ช้ำเลือด, Example: มือของเธอห้อเลือดเพราะโดนประตูหนีบ, Thai Definition: มีเลือดคั่งอยู่ข้างใน |
| | บอบช้ำ | [bøpcham] (adj) EN: bruised ; sore ; battered ; heavy FR: contusionné ; douloureux ; grave | | ช้ำ | [cham] (n) EN: contusion ; bruise FR: contusion [ f ] ; bleu [ m ] | | ช้ำ | [cham] (v) EN: be bruised ; be black and blue ; be sore ; be hurt FR: être contusionné ; avoir des bleus | | ช้ำ | [cham] (adj) EN: bruised ; sore ; black and blue ; contused FR: meurtri ; contusionné | | ฟกช้ำ | [fokcham] (adj) EN: bruised ; contused FR: meurtri ; contusionné | | ฟกช้ำดำเขียว | [fokcham dam-khīo] (adj) EN: bruised ; black and blue FR: contusionné ; couvert de bleus | | จ้ำ | [jam] (n) EN: bruise ; contusion ; patches ; blotches FR: contusion [ f ] ; bleu [ m ] ; ecchymose [ f ] ; meurtrissure [ f ] | | การจงใจขัดคำสั่งศาล | [kān jongjai khat khamsang sān] (n, exp) EN: contumacy | | แผล | [phlaē] (n) EN: wound ; lesion ; cut ; sore ; contusion FR: blessure [ f ] ; lésion [ f ] ; plaie [ f ] ; coupure [ f ] ; contusion [ f ] |
| | | | | contumacious | (adj) wilfully obstinate; stubbornly disobedient, Example: a contumaceous witness is subject to punishment | | contumacy | (n) willful refusal to appear before a court or comply with a court order; can result in a finding of contempt of court | | contumacy | (n) obstinate rebelliousness and insubordination; resistance to authority | | contumelious | (adj) arrogantly insolent | | contusion | (n) the action of bruising, Example: the bruise resulted from a contusion |
| | Contubernial | { , a. [ L. contubernalis a tent companion, fr. contubernium tent companionship. ] Living or messing together; familiar; in companionship. [ 1913 Webster ] Humble folk ben Christes friends: they ben contubernial with the Lord, thy King. Chaucer. [ 1913 Webster ] Variants: Contubernal | | Contumacious | a. [ L. contumax, -acis. See Contumacy. ] 1. Exhibiting contumacy; contemning authority; obstinate; perverse; stubborn; disobedient. [ 1913 Webster ] There is another very, efficacious method for subduing the most obstinate, contumacious sinner. Hammond. [ 1913 Webster ] 2. (Law) Willfully disobedient to the summons or orders of a court. Blackstone. Syn. -- Stubborn; obstinate; obdurate; disobedient; perverse; unyielding; headstrong. -- Con`tu*ma"cious*ly, adv. -- Con`tu*ma"cious*ness, n. [ 1913 Webster ] | | Contumacy | n.; pl. Contumacies /plu>. [ L. contumacia, fr. contumax, -acis, insolent; prob. akin to contemnere to despise: cf. F. contumace. Cf. Contemn. ] 1. Stubborn perverseness; pertinacious resistance to authority. [ 1913 Webster ] The bishop commanded him . . . to be thrust into the stocks for his manifest and manifold contumacy. Strype. [ 1913 Webster ] 2. (Law) A willful contempt of, and disobedience to, any lawful summons, or to the rules and orders of court, as a refusal to appear in court when legally summoned. Syn. -- Stubbornness; perverseness; obstinacy. [ 1913 Webster ] | | Contumelious | a. [ L. contumeliosus. ] 1. Exhibiting contumely; rudely contemptuous; insolent; disdainful. [ 1913 Webster ] Scoffs, and scorns, and contumelious taunts. Shak. [ 1913 Webster ] Curving a contumelious lip. Tennyson. [ 1913 Webster ] 2. Shameful; disgraceful. [ Obs. ] Dr. H. More. -- Con`tu*me"li*ous*ly, adv. -- Con`tu*me"li*ous*ness, n. [ 1913 Webster ] | | Contumely | n. [ L. contumelia, prob. akin to contemnere to despise: cf. OF. contumelie. Cf. Contumacy. ] Rudeness compounded of haughtiness and contempt; scornful insolence; despiteful treatment; disdain; contemptuousness in act or speech; disgrace. [ 1913 Webster ] The oppressor's wrong, the proud man's contumely. Shak. [ 1913 Webster ] Nothing aggravates tyranny so much as contumely. Burke. [ 1913 Webster ] | | Contuse | v. t. [ imp. & p. p. Contused p. pr. & vb. n. Contusing. ] [ L. contusus, p. p. of contundere to beat, crush; con- + tundere to beat, akin to Skr. tud (for stud) to strike, Goth. stautan. See Stutter. ] 1. To beat, pound, or bray together. [ 1913 Webster ] Roots, barks, and seeds contused together. Bacon. [ 1913 Webster ] 2. To bruise; to injure or disorganize a part without breaking the skin. [ 1913 Webster ]
Contused wound, a wound attended with bruising. [ 1913 Webster ]
| | Contusion | n. [ L. contusio: cf. F. contusion. ] 1. The act or process of beating, bruising, or pounding; the state of being beaten or bruised. [ 1913 Webster ] 2. (Med.) A bruise; an injury attended with more or less disorganization of the subcutaneous tissue and effusion of blood beneath the skin, but without apparent wound. [ 1913 Webster ] | | contusioned | adj. injured without breaking the skin; as, a cut arm and contused cheek.
Syn. -- bruised. [ WordNet 1.5 ] Variants: contused |
| |
เพิ่มคำศัพท์
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
