ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -feude-, *feude*
Possible hiragana form: ふぇうで |
| (เนื่องจากผลลัพธ์จากการค้นหา feude มีน้อย ระบบจึงเลือกคำใหม่ให้โดยอัตโนมัติ: feud) |
มีผลลัพธ์ที่ไม่แสดงผลอยู่ | feud | (n) ความอาฆาต, See also: ความพยาบาท, ความบาดหมาง, ความแตกร้าว, Syn. conflict, discord, disunion, Ant. accord, agreement | | feud | (vi) อาฆาต, See also: พยาบาท, บาดหมาง, แตกร้าว |
| |
| | ขุ่นแค้น | (v) feud, See also: irritate to the extent of being revengeful, Syn. เคืองแค้น, ขัดแค้น, โกรธแค้น, Example: เขารู้สึกขุ่นแค้นคู่แข่งมากที่เอาชนะเขาด้วยกลโกง, Thai Definition: โกรธอย่างเจ็บแค้นหรือผูกใจเจ็บ | | ความอาฆาต | (n) feud, See also: vindictiveness, malice, resentment, rancour, Syn. ความพยาบาท, Example: วัยรุ่นเป็นวัยเจ้าอารมณ์และมีบางรายถึงกับแสดงความอาฆาตหรือไม่ก็โต้ตอบอย่างรุนแรง, Thai Definition: ความผูกใจเจ็บและอยากแก้แค้น | | อาฆาตแค้น | (v) feud, See also: spite, look upon with hatred, Syn. อาฆาต, พยาบาท, Example: เขาแสดงความมีใจกว้างขวาง โดยไม่ถือสา หรืออาฆาตแค้นฝ่ายตรงข้ามแต่อย่างใด เมื่อได้อยู่ในฐานะเจ้าพ่อผู้ยิ่งใหญ่, Thai Definition: ผูกใจเจ็บและอยากแก้แค้น | | อาฆาต | (v) feud, See also: spite, look upon with hatred, Syn. อาฆาตแค้น, พยาบาท, Example: ศาสนาสอนให้คนมีจิตใจเมตตาต่อกัน ไม่ผูกพยาบาท อาฆาต จองเวรต่อกัน, Thai Definition: ผูกใจเจ็บ และอยากแก้แค้น, Notes: (บาลี/สันสกฤต) | | ความแตกร้าว | (n) feud, See also: quarrel, disagreeableness, Syn. ความแตกสามัคคี, ความแตกแยก, ความบาดหมาง, Ant. ความปรองดอง, ความสามัคคี, Example: กระแสข่าวที่ปรากฏออกมาเน้นโจมตีเรื่องความแตกร้าวภายในพรรค |
| | | | | feud | (n) a bitter quarrel between two parties | | feud | (v) carry out a feud, Example: The two professors have been feuding for years | | feudal | (adj) of or relating to or characteristic of feudalism, Syn. feudalistic | | feudalism | (n) the social system that developed in Europe in the 8th century; vassals were protected by lords who they had to serve in war, Syn. feudal system | | feudalize | (v) bring (a country or people) under feudalism | | feudal lord | (n) a man of rank in the ancient regime, Syn. seigneur, seignior | | feudally | (adv) in a feudal manner, Example: a feudally organized society | | feudatory | (adj) of or pertaining to the relation of a feudal vassal to his lord, Example: a feudatory relationship | | feudatory | (adj) owing feudal allegiance to or being subject to a sovereign, Example: it remained feudatory to India until 1365 |
| | Feud | n. [ OE. feide, AS. f&aemacr_;hð, fr. fāh hostile; akin to OHG. fēhida, G. fehde, Sw. fejd, D. feide; prob. akin to E. fiend. See Foe. ] 1. A combination of kindred to avenge injuries or affronts, done or offered to any of their blood, on the offender and all his race. [ 1913 Webster ] 2. A contention or quarrel; especially, an inveterate strife between families, clans, or parties; deadly hatred; contention satisfied only by bloodshed. [ 1913 Webster ] Mutual feuds and battles betwixt their several tribes and kindreds. Purchas. Syn. -- Affray; fray; broil; contest; dispute; strife. [ 1913 Webster ] | | Feud | n. [ LL. feudum, feodum prob. of same origin as E. fief. See Fief, Fee. ] (Law) A stipendiary estate in land, held of a superior, by service; the right which a vassal or tenant had to the lands or other immovable thing of his lord, to use the same and take the profits thereof hereditarily, rendering to his superior such duties and services as belong to military tenure, etc., the property of the soil always remaining in the lord or superior; a fief; a fee. [ 1913 Webster ] | | feudal | a. [ F. féodal, or LL. feudalis. ] 1. Of or pertaining to feuds, fiefs, or fees; as, feudal rights or services; feudal tenures. [ 1913 Webster ] 2. Consisting of, or founded upon, feuds or fiefs; embracing tenures by military services; as, the feudal system. [ 1913 Webster ] | | Feudalism | n. [ Cf. F. féodalisme. ] The feudal system; a system by which the holding of estates in land is made dependent upon an obligation to render military service to the king or feudal superior; feudal principles and usages. [ 1913 Webster ] | | feudalist | n. An upholder of feudalism. [ 1913 Webster ] | | Feudality | n. [ Cf. F. féodalité. ] The state or quality of being feudal; feudal form or constitution. Burke. [ 1913 Webster ] | | Feudalization | n. The act of reducing to feudal tenure. [ 1913 Webster ] | | Feudalize | v. t. [ imp. & p. p. Feudalized p. pr. & vb. n. Feudalizing ] To reduce to a feudal tenure; to conform to feudalism. [ 1913 Webster ] | | Feudally | adv. In a feudal manner. [ 1913 Webster ] | | Feudary | a. [ LL. feudarius, fr. feudum. See 2d Feud. ] Held by, or pertaining to, feudal tenure. [ 1913 Webster ] |
| | |
เพิ่มคำศัพท์
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
