| ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -gidgee-, *gidgee* |
| (เนื่องจากผลลัพธ์จากการค้นหา gidgee มีน้อย ระบบจึงเลือกคำใหม่ให้โดยอัตโนมัติ: ridge) |
มีผลลัพธ์ที่ไม่แสดงผลอยู่ | gidgee | (n) scrubby Australian acacia having extremely foul-smelling blossoms, Syn. Acacia cambegei, stinking wattle | | ridge | (n) a long narrow natural elevation or striation | | ridge | (n) any long raised strip | | ridge | (n) a long narrow natural elevation on the floor of the ocean | | ridge | (n) a long narrow range of hills, Syn. ridgeline | | ridge | (n) any long raised border or margin of a bone or tooth or membrane | | ridge | (n) a beam laid along the edge where two sloping sides of a roof meet at the top; provides an attachment for the upper ends of rafters, Syn. rooftree, ridgepole | | ridge | (v) extend in ridges, Example: The land ridges towards the South | | ridge | (v) plough alternate strips by throwing the furrow onto an unploughed strip | | ridge | (v) throw soil toward (a crop row) from both sides, Example: He ridged his corn | | ridge | (v) spade into alternate ridges and troughs, Example: ridge the soil |
| |
| | | | | คัน | (n) ridge, See also: earthen dyke, Example: อาจารย์ทำคันมากั้นน้ำตรงนั้น, Thai Definition: แนวดินหรือแนวทรายที่พูนขึ้นสูงเป็นแนวยาว, แนวดินหรือแนวทรายที่พูนขึ้นเพื่อกั้นน้ำ | | คันดิน | (n) ridge, See also: earthen dyke, Syn. คันนา, Example: การสร้างคันดินกั้นระหว่างแม่น้ำกับท้องทุ่งเพื่อประโยชน์ในการชลประทานและคมนาคม, Thai Definition: แนวดินที่พูนไว้กั้นน้ำ | | คันนา | (n) ridge, See also: earthen dyke, Syn. คันดิน, เขื่อน, Example: หนุ่มสาวออกเดินไปตามคันนาแต่งตัวกันสวยสะประแป้งหอมฟุ้ง, Count Unit: คัน |
| | | | | | Ridge | n. [ OE. rigge the back, AS. hrycg; akin to D. rug, G. rücken, OHG. rucki, hrukki, Icel. hryggr, Sw. rugg, Dan. ryg. √16. ] 1. The back, or top of the back; a crest. Hudibras. [ 1913 Webster ] 2. A range of hills or mountains, or the upper part of such a range; any extended elevation between valleys. “The frozen ridges of the Alps.” Shak. [ 1913 Webster ] Part rise in crystal wall, or ridge direct. Milton. [ 1913 Webster ] 3. A raised line or strip, as of ground thrown up by a plow or left between furrows or ditches, or as on the surface of metal, cloth, or bone, etc. [ 1913 Webster ] 4. (Arch.) The intersection of two surface forming a salient angle, especially the angle at the top between the opposite slopes or sides of a roof or a vault. [ 1913 Webster ] 5. (Fort.) The highest portion of the glacis proceeding from the salient angle of the covered way. Stocqueler. [ 1913 Webster ] | | Ridge | v. t. [ imp. & p. p. Ridged p. pr. & vb. n. Ridging. ] 1. To form a ridge of; to furnish with a ridge or ridges; to make into a ridge or ridges. [ 1913 Webster ] Bristles ranged like those that ridge the back
Of chafed wild boars. Milton. [ 1913 Webster ] 2. To form into ridges with the plow, as land. [ 1913 Webster ] 3. To wrinkle. “With a forehead ridged.” Cowper. [ 1913 Webster ] | | Ridgeband | n. The part of a harness which passes over the saddle, and supports the shafts of a cart; -- called also ridgerope, and ridger. Halliwell. [ 1913 Webster ] | | Ridgebone | n. The backbone. [ Obs. ] [ 1913 Webster ] Blood . . . lying cluttered about the ridgebone. Holland. [ 1913 Webster ] | | Ridgel | n. (Zool.) Same as Ridgelling. [ 1913 Webster ] | | Ridgelet | n. A little ridge. [ 1913 Webster ] | | Ridgeling | n. [ Prov. E. riggilt, riggot, ananimal half castrated, a sheep having only one testicle; cf. Prov. G. rigel, rig, a barrow hog, rigler a cock half castrated. ] (Zool.) A half-castrated male animal. [ 1913 Webster ] | | Ridgeplate | { } n. See Ridgepole. [ 1913 Webster ] Variants: Ridgepiece | | Ridgepole | n. (Arch.) The timber forming the ridge of a roof, into which the rafters are secured. [ 1913 Webster ] | | Ridgerope | n. (Naut.) See Life line (a), under Life. [ 1913 Webster ] |
| |
เพิ่มคำศัพท์
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
