| ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -humili-, *humili* |
มีผลลัพธ์ที่ไม่แสดงผลอยู่ | |
| | humiliate | (ฮิวมิล'ลีเอท) vt. ทำให้ขายหน้า, ทำให้เสียเกียรติ., See also: humiliatingly adv. humiliator n. humiliatory, humiliative adj., Syn. mortify, disgrace | | humiliation | (ฮิวมิลลีเอ'เชิน) n. การทำให้ขายหน้า, ความอัปยศอดสู | | humility | (ฮิวมิล'ลิที) n. ความถ่อมตัว, ความนอบน้อม, Syn. meekness |
| | humiliate | (vt) ลดเกียรติ, ลูบคม, ทำให้ละพยศ, ทำให้อาย, ทำให้ขายหน้า | | humiliation | (n) ความลดเกียรติ, การลูบคม, ความคลายพยศ, การลบหลู่, ความอัปยศอดสู | | humility | (n) ความคลายพยศ, ความลดเกียรติ, ความต่ำต้อย, ความนอบน้อม |
| | humiliation | ๑. ความรู้สึกถูกทำให้อัปยศ๒. การทำให้รู้สึกอัปยศ [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| | Humilis | ฮิวมิลิส (hum) [อุตุนิยมวิทยา] |
| | เจียมตน | (v) humble, See also: humiliate, abase, Syn. เจียมตัว, เจียมเนื้อเจียมตัว, เจียมกะลาหัว, Example: พวกคนใช้เหล่านี้ไม่รู้จักเจียมตนทำตัวเผยอเจ้านาย, Thai Definition: รู้จักประมาณตัว, ประพฤติตนพอสถานประมาณ | | สบประมาท | (v) insult, See also: humiliate, belittle, disparage, despise, look down upon, slight, Syn. ดูถูก, ดูหมิ่น, ปรามาส, หมิ่นประมาท, ดูแคลน, Example: เขาชอบสบประมาทคนอื่นอยู่เสมอๆ, Thai Definition: แสดงกิริยาวาจาดูถูกกันซึ่งหน้า, ประมาทหน้า | | หมิ่น | (v) insult, See also: humiliate, dishonor, disgrace, Syn. ดูหมิ่น, ดูถูก, Ant. ยกย่อง, Example: ศักดิ์ศรีอดีตนายพลของกองทัพถูกหมิ่นอย่างรุนแรง, Thai Definition: แสดงอาการเป็นเชิงดูถูก | | ฉีกหน้า | (v) humiliate, See also: shame, disgrace, turn against, mortify, insult, Example: เขาต้องการประชดบิดาและฉีกหน้าเขาให้เจ็บอาย, Thai Definition: ทำให้ได้รับความอับอาย, ทำให้เสียหน้า | | ความละอาย | (n) ashamedness, See also: humiliation, mortification, Syn. ความอาย, Example: ความละอายต่อบาปทำให้ผมไม่กล้าทำชั่ว, Thai Definition: ความรู้สึกอายในความชั่วที่จะกระทำ หรือได้สำนึกผิดในความชั่วที่ทำไว้ | | หลู่ | (v) insult, See also: humiliate, disparage, scorn, disdain, slight, Syn. ลบหลู่, ดูถูก, ดูหมิ่น, Ant. เชิดชู, ยกย่อง, Example: เธอไม่ควรหลู่เกียรติเขา |
| | อัปยศอดสู | [appayot otsū] (v) EN: shame ; disgrace ; lose fame ; lose face ; humiliate ; embarrass ; dishonour | | ฉีกหน้า | [chīknā] (v) EN: humiliate : mortify ; insult ; disgrace ; shame ; turn against FR: humilier | | เจียมตน | [jīemton] (v) EN: humble ; humiliate ; abase | | ความนอบน้อม | [khwām nøpnøm] (n) EN: humility | | ความถ่อมตัว | [khwām thǿmtūa] (n) EN: humbleness ; modesty ; meekness FR: humilité [ f ] | | หลู่ | [lū] (v) EN: insult ; humiliate ; disparage ; scorn ; disdain ; slight ; treat with disrespect FR: insulter : humilier ; mépriser | | หมิ่น | [min] (v) EN: insult ; humiliate ; dishonor ; disgrace FR: diffamer ; insulter ; humilier | | น้อยหน้า | [nøinā] (v) EN: be inferior ; feel small ; feel cheap ; feel humiliated FR: avoir honte | | ระราน | [rarān] (v) EN: play bully ; bully and humiliate ; run amuck FR: maltraiter ; brimer | | สบประมาท | [soppramāt] (v) EN: insult ; humiliate ; belittle ; disparage ; despise ; look down upon ; slight FR: offenser ; outrager |
| | | | | | humiliate | (v) cause to feel shame; hurt the pride of, Syn. humble, abase, chagrin, mortify, Example: He humiliated his colleague by criticising him in front of the boss | | humiliatingly | (adv) in a humiliating manner, Syn. demeaningly, Example: the painting was reproduced humiliatingly small | | humiliation | (n) state of disgrace or loss of self-respect | | humiliation | (n) an instance in which you are caused to lose your prestige or self-respect, Syn. mortification, Example: he had to undergo one humiliation after another | | humiliation | (n) depriving one of self-esteem, Syn. abasement | | humility | (n) a disposition to be humble; a lack of false pride, Syn. humbleness, Ant. conceit, Example: not everyone regards humility as a virtue | | humility | (n) a humble feeling, Syn. humbleness, Ant. pride, Example: he was filled with humility at the sight of the Pope |
| | Humiliant | a. [ L. humilians, p. pr. of humiliare. ] Humiliating; humbling. “Humiliant thoughts.” [ R. ] Mrs. Browning. [ 1913 Webster ] | | Humiliate | v. t. [ imp. & p. p. Humiliated p. pr. & vb. n. Humiliating. ] [ L. humiliatus, p. p. of humiliare. See Humble. ] To reduce to a lower position in one's own eyes, or in the eyes of others; to cause a loss of pride or dignity; to humble; to mortify. [ 1913 Webster ] We stand humiliated rather than encouraged. M. Arnold. [ 1913 Webster ] | | humiliated | adj. brought low in condition or status; reduced in dignity; humbled; mortified.
Syn. -- broken, crushed, humbled, low, mortified. [ WordNet 1.5 ] | | humiliating | adj. causing humiliation. [ Narrower terms: undignified (vs. dignified) ]
Syn. -- demeaning, humbling, mortifying. [ WordNet 1.5 ] | | Humiliation | n. [ L. humiliatio: cf. F. humiliation. ] 1. The act of humiliating or humbling; abasement of pride; mortification. Bp. Hopkins. [ 1913 Webster ] 2. The state of being humiliated, humbled, or reduced to lowliness or submission. [ 1913 Webster ] The former was a humiliation of Deity; the latter a humiliation of manhood. Hooker. [ 1913 Webster ] | | Humility | n.; pl. Humilities [ OE. humilite, OF. humilité, humelité, F. humilité, fr. L. humiliatis. See Humble. ] 1. The state or quality of being humble; freedom from pride and arrogance; lowliness of mind; a modest estimate of one's own worth; a sense of one's own unworthiness through imperfection and sinfulness; self-abasement; humbleness. [ 1913 Webster ] Serving the Lord with all humility of mind. Acts xx. 19. [ 1913 Webster ] 2. An act of submission or courtesy. [ 1913 Webster ] With these humilities they satisfied the young king. Sir J. Davies. Syn. -- Lowliness; humbleness; meekness; modesty; diffidence. -- Humility, Modesty, Diffidence. Diffidence is a distrust of our powers, combined with a fear lest our failure should be censured, since a dread of failure unconnected with a dread of censure is not usually called diffidence. It may be carried too far, and is not always, like modesty and humility, a virtue. Modesty, without supposing self-distrust, implies an unwillingness to put ourselves forward, and an absence of all over-confidence in our own powers. Humility consists in rating our claims low, in being willing to waive our rights, and take a lower place than might be our due. It does not require of us to underrate ourselves. [ 1913 Webster ] |
| | 薄礼 | [bó lǐ, ㄅㄛˊ ㄌㄧˇ, 薄 礼 / 薄 禮] humility term: my meager gift #90,059 [Add to Longdo] | | 薄面 | [bó miàn, ㄅㄛˊ ㄇㄧㄢˋ, 薄 面] humility term: my meager sensibilities; blushing face; please do it for my sake (i.e. to save my face) [Add to Longdo] |
| | 上げる(P);挙げる(P);揚げる(P) | [あげる, ageru] (v1, vt) (1) (See 手を挙げる・1) to raise; to elevate; (2) (See 髪を上げる) to do up (one's hair); (3) to fly (a kite, etc.); to launch (fireworks, etc.); to surface (a submarine, etc.); (4) to land (a boat); (5) (揚げる only) to deep-fry; (6) to show someone (into a room); (7) (揚げる only) (uk) to summon (for geishas, etc.); (8) to send someone (away); (9) to enrol (one's child in school) (enroll); (10) to increase (price, quality, status, etc.); (11) (See 声を上げる) to make (a loud sound); to raise (one's voice); (12) to earn (something desirable); (13) to praise; (14) (usu. 挙げる) to give (an example, etc.); to cite; (15) (usu. 挙げる) to summon up (all of one's energy, etc.); (16) (挙げる only) to arrest; (17) (挙げる only) to nominate; (18) (pol) to give; (19) to offer up (incense, a prayer, etc.) to the gods (or Buddha, etc.); (20) to bear (a child); (21) (usu. 挙げる) to conduct (a ceremony, esp. a wedding); (v1, vi) (22) (of the tide) to come in; (v1, vi, vt) (23) to vomit; (aux-v) (24) (uk) (pol) (after the -te form of a verb) to do for (the sake of someone else); (25) (See 作り上げる) (after the -masu stem of a verb) to complete; (26) (hum) (See 申し上げる・2) used after the -masu stem of a humble verb to increase the level of humility; (P) #5,990 [Add to Longdo] | | お粗末さまでした;お粗末様でした | [おそまつさまでした, osomatsusamadeshita] (exp) (hum) (See お粗末) expression of humility said by the person who provided a meal after it is eaten [Add to Longdo] | | 汚辱 | [おじょく, ojoku] (n) disgrace; humiliation; insult [Add to Longdo] | | 凹ます | [へこます, hekomasu] (v5s, vt) to dent; to indent; to depress; to humiliate [Add to Longdo] | | 凹ませる | [へこませる, hekomaseru] (v1) to dent; to indent; to depress; to humiliate [Add to Longdo] | | 恭謙 | [きょうけん, kyouken] (adj-na, n) (uk) modesty; humility [Add to Longdo] | | 屈辱 | [くつじょく, kutsujoku] (n) disgrace; humiliation; (P) [Add to Longdo] | | 屈辱感 | [くつじょくかん, kutsujokukan] (n) sense of humiliation [Add to Longdo] | | 屈辱的 | [くつじょくてき, kutsujokuteki] (adj-na) humiliating [Add to Longdo] | | 謙虚 | [けんきょ, kenkyo] (adj-na, n) modesty; humility; (P) [Add to Longdo] |
|
เพิ่มคำศัพท์
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
