มีผลลัพธ์ที่ไม่แสดงผลอยู่ | |
| | humiliate | (ฮิวมิล'ลีเอท) vt. ทำให้ขายหน้า, ทำให้เสียเกียรติ., See also: humiliatingly adv. humiliator n. humiliatory, humiliative adj., Syn. mortify, disgrace | | humiliation | (ฮิวมิลลีเอ'เชิน) n. การทำให้ขายหน้า, ความอัปยศอดสู |
| | humiliate | (vt) ลดเกียรติ, ลูบคม, ทำให้ละพยศ, ทำให้อาย, ทำให้ขายหน้า | | humiliation | (n) ความลดเกียรติ, การลูบคม, ความคลายพยศ, การลบหลู่, ความอัปยศอดสู |
| | humiliation | ๑. ความรู้สึกถูกทำให้อัปยศ๒. การทำให้รู้สึกอัปยศ [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| | เจียมตน | (v) humble, See also: humiliate, abase, Syn. เจียมตัว, เจียมเนื้อเจียมตัว, เจียมกะลาหัว, Example: พวกคนใช้เหล่านี้ไม่รู้จักเจียมตนทำตัวเผยอเจ้านาย, Thai Definition: รู้จักประมาณตัว, ประพฤติตนพอสถานประมาณ | | สบประมาท | (v) insult, See also: humiliate, belittle, disparage, despise, look down upon, slight, Syn. ดูถูก, ดูหมิ่น, ปรามาส, หมิ่นประมาท, ดูแคลน, Example: เขาชอบสบประมาทคนอื่นอยู่เสมอๆ, Thai Definition: แสดงกิริยาวาจาดูถูกกันซึ่งหน้า, ประมาทหน้า | | หมิ่น | (v) insult, See also: humiliate, dishonor, disgrace, Syn. ดูหมิ่น, ดูถูก, Ant. ยกย่อง, Example: ศักดิ์ศรีอดีตนายพลของกองทัพถูกหมิ่นอย่างรุนแรง, Thai Definition: แสดงอาการเป็นเชิงดูถูก | | ฉีกหน้า | (v) humiliate, See also: shame, disgrace, turn against, mortify, insult, Example: เขาต้องการประชดบิดาและฉีกหน้าเขาให้เจ็บอาย, Thai Definition: ทำให้ได้รับความอับอาย, ทำให้เสียหน้า | | ความละอาย | (n) ashamedness, See also: humiliation, mortification, Syn. ความอาย, Example: ความละอายต่อบาปทำให้ผมไม่กล้าทำชั่ว, Thai Definition: ความรู้สึกอายในความชั่วที่จะกระทำ หรือได้สำนึกผิดในความชั่วที่ทำไว้ | | หลู่ | (v) insult, See also: humiliate, disparage, scorn, disdain, slight, Syn. ลบหลู่, ดูถูก, ดูหมิ่น, Ant. เชิดชู, ยกย่อง, Example: เธอไม่ควรหลู่เกียรติเขา |
| | อัปยศอดสู | [appayot otsū] (v) EN: shame ; disgrace ; lose fame ; lose face ; humiliate ; embarrass ; dishonour | | ฉีกหน้า | [chīknā] (v) EN: humiliate : mortify ; insult ; disgrace ; shame ; turn against FR: humilier | | เจียมตน | [jīemton] (v) EN: humble ; humiliate ; abase | | หลู่ | [lū] (v) EN: insult ; humiliate ; disparage ; scorn ; disdain ; slight ; treat with disrespect FR: insulter : humilier ; mépriser | | หมิ่น | [min] (v) EN: insult ; humiliate ; dishonor ; disgrace FR: diffamer ; insulter ; humilier | | น้อยหน้า | [nøinā] (v) EN: be inferior ; feel small ; feel cheap ; feel humiliated FR: avoir honte | | ระราน | [rarān] (v) EN: play bully ; bully and humiliate ; run amuck FR: maltraiter ; brimer | | สบประมาท | [soppramāt] (v) EN: insult ; humiliate ; belittle ; disparage ; despise ; look down upon ; slight FR: offenser ; outrager |
| | | | | humiliate | (v) cause to feel shame; hurt the pride of, Syn. humble, abase, chagrin, mortify, Example: He humiliated his colleague by criticising him in front of the boss | | humiliatingly | (adv) in a humiliating manner, Syn. demeaningly, Example: the painting was reproduced humiliatingly small | | humiliation | (n) state of disgrace or loss of self-respect | | humiliation | (n) an instance in which you are caused to lose your prestige or self-respect, Syn. mortification, Example: he had to undergo one humiliation after another | | humiliation | (n) depriving one of self-esteem, Syn. abasement |
| | Humiliate | v. t. [ imp. & p. p. Humiliated p. pr. & vb. n. Humiliating. ] [ L. humiliatus, p. p. of humiliare. See Humble. ] To reduce to a lower position in one's own eyes, or in the eyes of others; to cause a loss of pride or dignity; to humble; to mortify. [ 1913 Webster ] We stand humiliated rather than encouraged. M. Arnold. [ 1913 Webster ] | | humiliated | adj. brought low in condition or status; reduced in dignity; humbled; mortified.
Syn. -- broken, crushed, humbled, low, mortified. [ WordNet 1.5 ] | | humiliating | adj. causing humiliation. [ Narrower terms: undignified (vs. dignified) ]
Syn. -- demeaning, humbling, mortifying. [ WordNet 1.5 ] | | Humiliation | n. [ L. humiliatio: cf. F. humiliation. ] 1. The act of humiliating or humbling; abasement of pride; mortification. Bp. Hopkins. [ 1913 Webster ] 2. The state of being humiliated, humbled, or reduced to lowliness or submission. [ 1913 Webster ] The former was a humiliation of Deity; the latter a humiliation of manhood. Hooker. [ 1913 Webster ] |
| | 汚辱 | [おじょく, ojoku] (n) disgrace; humiliation; insult [Add to Longdo] | | 凹ます | [へこます, hekomasu] (v5s, vt) to dent; to indent; to depress; to humiliate [Add to Longdo] | | 凹ませる | [へこませる, hekomaseru] (v1) to dent; to indent; to depress; to humiliate [Add to Longdo] | | 屈辱 | [くつじょく, kutsujoku] (n) disgrace; humiliation; (P) [Add to Longdo] | | 屈辱感 | [くつじょくかん, kutsujokukan] (n) sense of humiliation [Add to Longdo] | | 屈辱的 | [くつじょくてき, kutsujokuteki] (adj-na) humiliating [Add to Longdo] | | 辱める | [はずかしめる, hazukashimeru] (v1, vt) (1) to put to shame; to humiliate; to disgrace; to insult; (2) to rape [Add to Longdo] | | 曝し者;晒し者;晒者;さらし者 | [さらしもの, sarashimono] (n) pilloried criminal exposed to public view; public scorn or humiliation; person shamed in front of others [Add to Longdo] | | 凌虐;陵虐 | [りょうぎゃく, ryougyaku] (n, vs) humiliation; indignity; affront; assault [Add to Longdo] |
|
เพิ่มคำศัพท์
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
