{ } a. [ Cf. F. idiopathique. ] (Med.) Pertaining to idiopathy; characterizing a disease arising primarily, and not in consequence of some other disease or injury; -- opposed to symptomatic, sympathetic, and traumatic. -- Id`i*o*path"ic*al*ly, adv. [1913 Webster]
n.; pl.Idiopathies [ Gr. &unr_;; 'i`dios proper, peculiar + &unr_;, &unr_;, to suffer: cf. F. idiopathie. ] 1. A peculiar, or individual, characteristic or affection. [ 1913 Webster ]
All men are so full of their own fancies and idiopathies, that they scarce have the civility to interchange any words with a stranger. Dr. H. More. [ 1913 Webster ]
2. (Med.) A morbid state or condition not preceded or occasioned by any other disease; a primary disease. [ 1913 Webster ]
แสดงได้ทั้งความหมายของคำเดี่ยว และคำผสม ได้อย่างถูกต้อง
เช่น Secretary of State=รัฐมนตรีต่างประเทศของสหรัฐฯ (ในภาพตัวอย่าง),
High school=โรงเรียนมัธยมปลาย
