| (เนื่องจากผลลัพธ์จากการค้นหา pokiest มีน้อย ระบบจึงเลือกคำใหม่ให้โดยอัตโนมัติ: priest) |
มีผลลัพธ์ที่ไม่แสดงผลอยู่ | | |
| | priest | นักบวช, บรรพชิต [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| | priest | (n) ปุโรหิต (เป็นตำแหน่งหนึ่งของฐานะปุโรหิตที่แต่งตั้งให้ผู้ชายและเป็นส่วนประกอบหนึ่งของฐานะปุโรหิตแห่งอาโรน ส่วนใหญ่ใช้ในศาสนามอรมอน), See also: Priesthood Mormon |
| | เถรวาท | (n) doctrine, See also: priest, Syn. หินยาน, ทักษิณนิกาย, ลัทธิเถรวาท, Ant. มหายาน, Example: หลวงปู่แจ่มเป็นพระสงฆ์ในนิกายเถรวาท, Thai Definition: ลัทธิที่ถือตามคติซึ่งพระเถระพุทธสาวกได้ทำสังคายนาไว้, Notes: (บาลี) | | มิชชันนารี | (n) missionary, See also: priest, Syn. มิสชันนารี, มิชชั่น, Example: มิชชันนารีเข้ามาเผยแพร่ศาสนาในประเทศไทยในรูปของการจัดตั้งโรงเรียน, Count Unit: คน, Thai Definition: พวกบาทหลวงที่เผยแพร่ศาสนาคริสต์ | | พระ | (n) monk, See also: priest, Syn. สงฆ์, ภิกษุ, บรรพชิต, Example: เราเรียนที่จะกินข้าววันละ 3 เวลาถ้าเราบวชเป็นพระเราก็เรียนใหม่ที่จะกินวันละ 2 เวลา, Count Unit: รูป, Thai Definition: นักบวชในศาสนา | | อาวาสิก | (n) monk, See also: priest, Syn. พระสงฆ์, Thai Definition: ผู้ครอบครองอาวาส, Notes: (บาลี) | | ทชี | (n) priest, See also: monk, sadhu, ascetic, Syn. นักบวช, ธชี | | บาทหลวง | (n) priest, See also: minister, Syn. นักบวช, หลวงพ่อ, Example: บาทหลวงในศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิกจะเป็นตัวแทนในการติดต่อกับพระเจ้า, Count Unit: รูป, Thai Definition: นักบวชหรือผู้สอนศาสนาในศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก | | ใบฎีกา | (n) priest, See also: buddhist priest, Example: พระภิกษุชั้นสมณศักดิ์เป็นใบฎีกาซึ่งภาษาชาวบ้านขานเรียกว่าพระอาจารย์, Thai Definition: ตำแหน่งพระฐานานุกรมอันดับสุดท้ายรองจากสมุห์ลงมา | | ชีต้น | (n) monk, See also: priest, Syn. พระสงฆ์, Count Unit: รูป | | ธชี | (n) hermit, See also: priest, Syn. นักบวช, ทชี, Count Unit: ตน | | นักบวช | (n) priest, See also: clergyman, abbot, hermit, ascetic, friar, Syn. บรรพชิต, ผู้ถือบวช, Example: เหล่านักบวชในศาสนาต่างๆ ร่วมอวยพรในวันขึ้นปีใหม่ |
| | ใบฎีกา | [baidīkā] (n) EN: priest |
| | | | priest | (n) a clergyman in Christian churches who has the authority to perform or administer various religious rites; one of the Holy Orders | | priest | (n) a person who performs religious duties and ceremonies in a non-Christian religion, Syn. non-Christian priest | | priestcraft | (n) a derogatory reference to priests who use their influence to control secular or political affairs | | priestcraft | (n) the skills involved in the work of a priest | | priestess | (n) a woman priest | | priesthood | (n) the body of ordained religious practitioners | | priestley | (n) English chemist who isolated many gases and discovered oxygen (independently of Scheele) (1733-1804), Syn. Joseph Priestley | | priestly | (adj) associated with the priesthood or priests, Syn. sacerdotal, hieratical, hieratic, Example: priestly (or sacerdotal) vestments; hieratic gestures | | priestly | (adj) befitting or characteristic of a priest or the priesthood, Syn. priestlike, Ant. unpriestly, Example: priestly dedication to the people of his parish | | priest-penitent privilege | (n) the right of a clergyman to refuse to divulge confidential information received from a person during confession or similar exchanges |
| | Priest | n. [ OE. prest, preost, AS. preóst, fr. L. presbyter, Gr. &unr_; elder, older, n., an elder, compar. of &unr_; an old man, the first syllable of which is probably akin to L. pristinus. Cf. Pristine, Presbyter. ] [ 1913 Webster ] 1. (Christian Church) A presbyter elder; a minister; specifically: (a) (R. C. Ch. & Gr. Ch.) One who is authorized to consecrate the host and to say Mass; but especially, one of the lowest order possessing this power. Murdock. (b) (Ch. of Eng. & Prot. Epis. Ch.) A presbyter; one who belongs to the intermediate order between bishop and deacon. He is authorized to perform all ministerial services except those of ordination and confirmation. [ 1913 Webster ] 2. One who officiates at the altar, or performs the rites of sacrifice; one who acts as a mediator between men and the divinity or the gods in any form of religion; as, Buddhist priests. “The priests of Dagon.” 1 Sam. v. 5. [ 1913 Webster ] Then the priest of Jupiter . . . brought oxen and garlands . . . and would have done sacrifice with the people. Acts xiv. 13. [ 1913 Webster ] Every priest taken from among men is ordained for men in things pertaining to God, that he may offer both gifts and sacrifices for sins. Heb. v. 1. [ 1913 Webster ] ☞ In the New Testament presbyters are not called priests; but Christ is designated as a priest, and as a high priest, and all Christians are designated priests. [ 1913 Webster ] | | Priest | v. t. To ordain as priest. [ 1913 Webster ] | | Priestcap | n. (Fort.) A form of redan, so named from its shape; -- called also swallowtail. [ 1913 Webster ] | | Priestcraft | n. Priestly policy; the policy of a priesthood; esp., in an ill sense, fraud or imposition in religious concerns; management by priests to gain wealth and power by working upon the religious motives or credulity of others. [ 1913 Webster ] It is better that men should be governed by priestcraft than by violence. Macaulay. [ 1913 Webster ] | | Priestery | n. Priests, collectively; the priesthood; -- so called in contempt. [ R. ] Milton. [ 1913 Webster ] | | Priestess | n. A woman who officiated in sacred rites among pagans. Abp. Potter. [ 1913 Webster ] | | Priesthood | n. 1. The office or character of a priest; the priestly function. Bk. of Com. Prayer. [ 1913 Webster ] 2. Priests, taken collectively; the order of men set apart for sacred offices; the order of priests. [ 1913 Webster ] | | Priesting | n. The office of a priest. [ Obs. ] Milton. [ 1913 Webster ] | | Priestism | n. The influence, doctrines, principles, etc., of priests or the priesthood. [ R. ] [ 1913 Webster ] | | Priestless | a. Without a priest. Pope. [ 1913 Webster ] |
| | | 大徳 | [だいとく, daitoku] TH: พระ | | 大徳 | [だいとく, daitoku] EN: priest |
| |
เพิ่มคำศัพท์
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Are you satisfied with the result?
Discussions | |
|
